( 127 ) 



hat ^ Item einera jederen ein bêcher mit biers und ein bêcher 

 mit weins und weiters nicht... ^ » 



Dit was nu bijzonder wel, ja we zijn geneigd te gelooven, dat de 

 boeren van Asselburg naar dcn heerhjken karweidag verlangden 

 als naar eene dorpskermis! 't Is waar, overal ging het niet zoo 

 wel. Te Marner, bij voorbeeld, gaf 't klooster van St.-Maximijn 

 alleenlijk « ihrc zemlich kost als arbeitsleutten eignet 5. » — 

 Te Lintgen gaf het klooster aan de karweiers de spijs « und borns 

 genug*. » — Wie te Lorentzweiler voor de abdij van Echternach 

 arbeiddcjwerdbehandeld naarvolgens de volgende stichlsverordc- 

 ning : « Ein herr zu Echternach sei einem jeden pflugh und 

 darzu gehorenden fronern ein brott, wie man dasseîb den hirten 

 auszer dem golleshaus Echternach zu geben, in gewohnheit zu 

 handtreichen verpflicht. » 



De ingezetenen van Wiltz waren verplicht den heer niet enkel 

 in bepaalde gevallen van oorlog, maar zelfs op de jacht ten dienste 

 te staan. Dit was de karwei van 't nuttige en noodige landbouw- 

 werk uitgestrekt tôt het enkel genot van den heer; maar de 

 heeren van Wiltz vergden nog meer van hunne laten : deze 

 moesten aanvankelijk ook het kasteel en de omheining des parks 

 onderhouden. Zijne hooiers kregen twee pond brood en ëen pond 

 kaas, of twaalf stuivers : zeker een hoog dagloon voor dien tijd. 

 Dit deze en vorenstaande mededeelingen leeren wij de gewone 

 voeding der boeren kennen, in den tijd, dat er nog geen sprake 

 was van aardappelen. 



Wanneer de karweiers van Rollingen in 't hooi wrochten voor 

 den heer van Schœnfeltz, gaf deze hun eenen sackpfeiffer, wien hij 

 voeding verschaftc. De dorpelingen hadden tôt plicht de schapen 

 van den heer te wasschen en te scheren, maar 't scheersiijpen was 

 ten koste van den heer. 



1 Dit is, de mitsch moest zco grcot zijn aïs 'l modcl, dat vanouds op het 

 kasteel werd bewaard. 



2 Weistiiumer, bl. 443. 

 2 Idem, bl. 476. 



* Prof. Weis. 



