( 142) 



aldaar de graszoden, stokjes, stroohalmen, boomtakken, hand- 

 schoenen,raessen, ringen, kelken,kruisen, kandelaren en wat dies 

 meer, die bij de eigendomsoverdrachten gebruikt gcweest waren. 

 Die symbolen, zegt Ducange, strekken tôt bewijzen der traditie. 



De mceste symbolen bleven ook na de invoering der scbrifte- 

 lijke akten in zwang. Op sommige plaatsen werden er verscbei- 

 dene te geb'jk in acbt genomen, zooals, onder andere, bij eenen 

 verkoop van gronden te Ertvelde, in het jaar 1405, vermeld staat: 

 « .... Aldaer es comen Ileindric Plasch, cnde es te buten ghegaen 

 van al deser voors. erfven, mcrscben ende landen, met handen *, 

 met monde -, met halme ^ ende met werpinghe...; in Brabant « met 

 russche ende met rijse, ochte met clepele ende metclinken. » 



Hetzelfde grcep plaats in de beerlijkbeden toebcboorende aan 

 de macbtige St.-Pietersabdij van Cent, zooals wij zien uit het 

 charterboek, n° o, bl. 90 : « Sij ghinghens ute ende worpens 

 ende daden d'toe met cdm, hande ende monde, al dat sij sculdich 

 waren te doene om bemlieden daeraf tontervene. » 



De oude wijze om koopen symbolisch toe te slaan is hehouden 

 door de Vlanmsche notarissen, die voor elke toewijzing zeggen : 

 eenwerfj anderiverf, derdewerf. Ook bij openbare veiiingen van 

 roerend gocd wordt nog in vêle plaatsen elke koop met den hamer- 

 slag, en die tussrlien bijzonderen met den handslag, bevestigd. 



Sehepene zijn op een dorp was eene belangrijke, gevvichtige 

 bediening, waartoe al de begoede en vroed erkende ingezetenen 

 om zoo te zeggen bij beurt werden opgeroepen. Het getal was in 

 de denombrementen der hecrlijkheid doorgaans aangeduid : drie, 

 vijf, zeven of negen. Er waren echter ook eenige plaatsen, waar 

 eigenlijk geenc scbcpcnen met den schout of baljuw te recht za- 

 ten, en daar, gelijk de kcure kiidt: « ghebiedt » de boogc ambte- 

 naar zijne « drie mannen, » welke bij noodig heeft. « Gcbieden » 

 is het woord. De eerste de beste, die hij vinden kon, deed hij 

 « manen, » zonder te vragen of zij te huis, of op den akker, of aan 



* Met handslag. 

 2 Met eenen zoen. 

 5 Oud charterboek. 



