(U5 ) 



de brouwkiiip, of op dcn molcii gcmist konden wordcn. Natuur- 

 lijk viel de keus doorgaans op de besten en vroedsten van 't ara- 

 baclit, en wie opgcroepen was, moest verschijnen op zware boete, 

 juist aïs tegenwoordig de gezworenen onzcr assiscnboven. , 



Maar niet alleen de begoede liedcn der dorpen warcn door de 

 wet verplicht'de belangen van bet algemccn ter bartc te neraen, 

 ook de geringste landman was, op boete, daartoe gcbouden. Te 

 Mébaigne (Namen), om gcene andere plaatsen op te noemen, had 

 driemaal 's jaars de algcmcene volksvergadcring plaats, aangekon- 

 digd op den predikstocl, alsmedc door 't geluid der klok, en nadat 

 al de ingezetenen te hunnen huize waren verwiltigd geworden. 

 Gevvoonlijk ving de zilling aan met de ondervraging der aanwe- 

 zigen of zij eenige klacht wisten voor te brengen, hetzij van 

 bijzonder beiang, zooals betrekkeb'jk den staat der wegen, politie, 

 drinkbuizcn enz. De klacht mocbtmondelijk en schriftclijk gedaan 

 worden; zelfs door tusschenkomst van de zonen of vrouwen der 

 kkigers. Ziedaar wcl niet de volksregeering, maar toch eeniger- 

 wijze de declneming van 't algemeen in 't bestuur der openbare 

 zaken, — en dit in de XIII^ eeuw ^ î 



Het geding werd meest gehouden op den dinsdag, maar toch 

 was dit niet uitsiuitelijk zoo; men gaf acht op 't beiang der par- 

 lijen, en iedere dag der week was even goed om rechtszitting te 

 houden als de dinsdag. Men vergaderde ten minste eens op de 

 veertien dagen, een gebrnik dat opklimt tôt de verste oudheid 2. 

 De scliepenen van Ukkel vergaderden den vrijdag, volgens de akte 

 van Philip den Goede, gedagteekend van 1451. 



De heerhad van zijne schepenen niet te duchten dat er tegen 

 zijn beiang of dat de verplichligen eenige samenspanning zou 

 gebeiiren; in schicr al de schependommcn was 't regel en wet, 

 dat niemand langer dan een jaar moest schcpen zijn, en weder- 



^ Omirent het midden der voorgaande eeuw hadden de algemeene welsver- 

 gaderingen le Méhaigne plaals in de schepenenkamer. (Zie Eug. del Marmol, 

 Notice sur le village de Méhaigne, in de Annales de la Société d'archéologie 

 de Namiir, II.) 



^ Tacitus, de Mor. Germ. cap. II, 



