( 147 ) 



derBrugsche « meentucht » van d280 tegen de schepenen dier 

 stad ' ; ann de bedroevende openbaring gcdaan door Boendale in 

 der Leeken Spiegliel (1530) over misbruikcn in bet gerechtsbof, 

 welke waarlijk erg moelen hceten : 



« Daer die raeds manne altoos spien 

 Om haers selfs winnen ende baten, 

 Ende ghemenen oorbaer achter laten : 

 Want ghemenen oorbaer waerlike 

 Es voor arme ende voor rike, 

 Ende wie dit le brekene beghaert 

 En heeft die slat lief noch waert : 

 Ende die en soude ^, vrooch noch spade, 

 Ghenaken der slat rade. » 



Nog scherperis, onder dit opzicbtjdeklacht, omirent denzelfden 

 lijd uilgebracbt door Jan de Weert, den dichter van die Niwe 

 Doclrinael. Deze zegt : 



« Die ooc beleit hebben van steden, 

 Ende dan bi nachte van gierichede 

 Nuwe assisen ende scalke ockelten 

 Op tfolc visiren ende insetten 

 Opdal sire af ghenielen mocjhen ; 

 Of van den heleyders, die daer poghen 

 Dat si der ghemeenlen goet van der poort, 

 Dat lolten ghemeynen orboer hoert, 

 An haer selves bâte legghen... ^ » 



Was op den biiiten ailes dan altijd ricbtig? gebeurden er geene 

 misbruikcn, geene willekeur, geene builensporigheden?Zekerlijk, 

 en te lichter kon dit plaats hebben dewijl daar de wethouders 

 dikwijls menschen waren met weinige of geene geleerdheid, die 

 den zitdag weleens bcsclioiiwden als eenc gelegenheid om vroolijk 

 samen te zijn en den beker te laten rondgaan. Maar daarom was 

 in vêle costumen voorgescbreven het recht te oefenen voor den 

 middag. Die van Stavelot, onder andere, maande den schepenen 



* Zie Warxkoenig en Gheldolf, Histoire de Flandre, IV, 2o3. 



2 Soiul', voor moest. 



5 Voormeld werk, v. 513-521. 



