( 153 ) 



« qui seroit homicides. » Hier kon men zcifs de woning des moor- 

 denaars docu verdwijnen : « Et si il a la maison mannuauble, on 

 lui art {brûle) se ly sires voelt. » 



De groote afstand, die den middeleeuwschen boer van den 

 edelman seheidt, is duidelijk te zien in de onderstaande arlikelen 

 der Brabanlsche keure, Avaarbij straffen worden vaslgesleld voor 

 het dooden of mishandclen, ook zonder bebulp van wapens, 

 van adellijke personen. Men leest daar namclijk voor het eerste 

 geval : 



« Ende doet {doodt) ecn dorpman eenen ridder, hi ees orn hon- 

 dert sccllinge, ende doet een dorpman eenen cnape*, die van rid- 

 ders aerde comen es, ende noch es cnape, hi ees om XX scellingc. » 



Wat het mishandeien belreft : « Sloc die dorpman enen ridder 

 mit handen, hi hadde die hant verloren. Sticte bine mit voete, bi 

 hadde den voet verloren. Ende sloege een dorpman enen cnape 

 die van ridders aerde comen es ende noch es cnape, ochte stiele 

 mellen voete, hi waers om C scellinge. Viele die cnape ter eerden 

 van dien siaghe, ochte stote die dorpman, waers om VU pond 

 ende X scellinge. Bloede die cnape van dier daet, die dorpman 

 waers om X pont. » 



Er waren verscb illige wapens, welke het nict geoorloofd was 

 te dragen; in Brabant droegeii zij den naam van knij/'{eene soort 

 van lange messen); gepinde slave (slaaf met pinnen; gocde-dng?) ; 

 gescliut (band- en voelboog): handaks; spafuul o( paffimt (soort 

 van biji); giserme (de bipennis der Romcinen); schild met prie- 

 men, dien men op den armen droeg enz. — De keure van Destel- 

 donk noemt nog : turkoyse en pike, terwijl in degene van Rupel- 

 monde melding gcmaakt wordt van « daggben, pijcken, gîaiven, 

 boghen met scerpen ghcscutle ende hacben of valckebeckcn. » 



De talrijke slrafbepalingen voor gewelddadcn, welke men in de 

 keuren der Xlil^ eeuw ontmoet. bewijzen wat wij booger zegdcn : 

 dat de zeden gediircndc de middeleeuwen nog ruw waren, in 

 Brabant vooral. Dâar mocht men « in dbetveede » [doodveete) en 



* De knaap (edelknaap) was de gezel van den ridder en deelde met hem 

 liefen leed. 



