( <S7 ) 



gevallen gebeurde het meermaals dat de eene of andere partij, 

 of ook wel bcide te gelijk, iiet voile besef hunner handcling niet 

 meer hadden. In de kaslelnij van IJper was, volgcns de keure, 

 aile koopmanschap in de hcrberg onder dronkene liedcn gesloten, 

 nietig verklaard, fenzij de parlijen drie dagen nadien, in nuchteren 

 toesland, den gedanen koop hadden goedgekeurd *. 



De enkele bedreiging van mishandeling en geldafpersing door 

 bedreiging werd in 't JJpersche streng gestraft ^. De Brabantsche 

 landkeuren gingen evenwel zoo ver niet. Onderscheiden in woor- 

 delijke en wezcnlijke bcdreigingcn, beschouwde mon daar de 

 eerste als de gevaarlijkste en dicnden deze in sommige gevallen 

 tôt een vermoeden van plicbtigheid. De keure van La Hulpe, 

 bijvoorbeeld, veroordeclde als brandslicliter den man, die eenen 

 anderen met vuur had gedreigd, namelijk wannecr bij den be- 

 dreigde een brand uilbarstle (5® art.). De landkeuren van Brabant 

 en de keure van Gaasbeek waren misschien de eerste, die de woor- 

 delijke bedreiging kaslijdden met boeten van 10 pond, den plich- 

 tige dwingende zijnen legenstrever veiligheid en waarborg te 

 geven (art. CI). 



Misdaden, welke in de raiddeleeuwen ten onzent veel gepleegd 

 werden, waren de vrouwenschaking enverkrachting; zij gesehied- 

 den mogelijk meer uit woestheid van aard dan uit bedorvenheid 

 en wulpschen drift, niaar de gekende zuiverheid der oudger- 



* « Item par ce qu'il arrive journellemeDt que beaucoup de sortes de marchés 

 sont faits dans les tavernes d'où il en provient souvent des conteslaiions et des 

 procez, parcequ'ils ne pou voient s'entendre l'un l'autre que fort mal au moïeu 

 de ce que de tels marchés sont faits pour la plus part après que les deux 

 partyes sont prinses de boisson, il est ordonné et statué que dores en avant 

 tels contracls et marches faits dans la taverne ou yvresse seront tenus pour 

 nuls, sy ce n'est que les contractants, dans le troisiesme jour, estans à jeun, 

 ratifient et conforment les dits conlracts et marchés. » 



{Loiœ etc. d'Ypres, chap. III.) 



* « Item quiconque seroit trouvé qui menaçât quelqu'un, li fil craindre, ou 

 luy fit donner quelque argent ou autre chose par menace, ou luy fit paier son 

 es cot (syn ghelagh doen belalen) ou autrement, en quelque manière que ce 

 fut, ce seroil a estre puni criminellement ou arbitrairement de la loi sous 

 laquelle cela seroit arrivé. » (Eod. ch. XIV.) 



