(163 ) 



gebracht; de polders van Brabant en Vlaanderen, gewonnen o\) 

 de schorren van Schelde en Zee; oude stokgoederen en gronden, 

 toebchoorcnde aan kerken en geestelijke gemeenschappen, regel- 

 matig geamorliseerd, alsmede zekcre ambtenaren, die daarvoor 

 al de exploiten ter inning van de geiden kosteloos nioesten ver- 

 richten. De poldergronden bleven vrij van belasting gedurende 

 eenen meer of min langen tijd, bepaald in het daarloe vereischt 

 zijnde vorstelijk octrooi. 



De lasten, die meer in 't bijzonder op den grondeigendom 

 drukten, waren van onderscheiden aard. De féodale, waartoe 

 de verpliehte krijgsdienst bchoorde, hadden hunnen oorsprong 

 genomen in de bevrijding des bodems en der dienslbare laten, en 

 werden, aile misbriiiken daargelaten, geheven le wettelijken 

 litel; bieronder waren begrepen de renten in hoenderen, 

 kapoenen, ganzen, eiers, baver, inlandscbe wijn, penningen, de 

 derde, vierde of vijfde schoof, of de belftwinning, wat de naam 

 genoeg te kennen geeft *. 



Dan bad men nog de lasten voortspruitende iiit oude overeen- 

 komsten, zooals berenlingcn en andere scbulden, en deze waren 

 zeertalrijk; men mag zeggen dat de meeste gronden, vooral in 

 Brabant en Vlaanderen, den eenen of anderen last, betzij ten 

 voordeele der bcboeftigcn, betzij aan een klooslcr, kerk of gods- 

 buis, betzij anderszins,te kwijlen badden. Deabdij vanSt.-Truiden 

 bad sedcrt onbeuglijken tijd in verscbillige dekenijen van Luik 

 eenen jaarlijkscben cijns van eenen penning op iedercbaardstede, 

 welke belasting, ook in zekere gedeelten van Brabant gebeven, 

 aldaar veel tegenstand ontmoette. Te Neerlinter wilde bet volk er 

 van af geraken en stond met dit doeî een bunder land af, dat met 

 7 sUiivers 's jaars, Leuvensebe miint, werd belast. 



De belasting, welke scbier altijd en overal in natiira werd 



^ De bijzondere lasten bestonden aauvankelijk in natura, bppaaidelijk lot 

 de XIII'" eeuw; loen was het geld minder schaarsch gewordea en begon men 

 overal de laksen van aile slag leeischen in nuint. Wat de doode hand belreft, 

 deze hatelijke belasting werd, evenals het niet minder gehale verbod van 

 trouwen builen deheerlijkheid,indeXII<" eeuw in een eenvoudigmulatiereclif, 

 en eene ûskale schalling veranderd. 



