ilU) 



V« HOOFDSTUK. 



Famille en eigendom, volgens de oude keuren en costumen. 



De groote grondeigendom, dien wij in 'l koninkrijk der Frankea 

 hebben opgemerkt, was, zoo wij zagen in de vorige bladzijden, 

 overgcgaan in lieerlijkheden, welke gcdeeltelijk in eenvoudige 

 leenen werden verbrokkeld. Wat dus aanvankelijk toebehoorde 

 aan den hcer, en lot hem moest terugkeeren, was in handen des 

 leenhouders erfelijk geworden, en deze, met zijnc kindercn en 

 kleinkindcren, vormde als 't ware eene associalie van landbou- 

 wers, die 't vruebtgebruik des boderas genoten. Slicrf hct hoofd 

 des gezins, niets was veranderd : het recht des overledenen ging 

 over tôt de nagelalene betrckkingen. Edoch, lot verdere ver- 

 brokkeling des eigendoms, evenmin als lot scheiding der familie, 

 leende zich de feodaliteit nief. 



Familie en eigendom hangcn aan elkaar en zijn nict te 

 scheiden; als wij deze doen kennen, dan zal men ook een begrip 

 hebben van de samenstelling van gène. 



De invloed der christene denkbeelden op de welten, die de 

 familie gcdurcnde de middeleeuwen beliecrschten, blijkt duidelijk 

 uit den loestand der vrouw, wier rechl en vermogcn als mocder 

 erkend waren. Wees bel Romeinsch recht 't gezag over de kin- 

 deren uitsluitelijk den vader loe, de costumen zeiden : de kinderen 

 zijn en blijven in de macht en onder 't beheer van hunnen vader 

 en moeder lot hun vijf en twintigste jaar, of lot den dag hunner 

 ontvoogding *. Gedurcnde het huwciijk werd dit recht door den 

 vader allcen uitgeocfend, als hoofd des huisgezins. — Een andcr 

 bewijs van den heilzamen invloed der christene gcdachtcn op wet 

 en samcnleving was de bepaling dat de vrouw niet gehcel meer 



* Costumen van 7 Land van Dendeimondc (Rubr. XIII, 1« art.) 



i 



