up 



VP HOOFDSTUK. 



Pachters, pachten en landbouw gedurende de middeleeuwen. — 

 Andere dorpsnijverheden. 



Wij kennen reeds den toestand der landbouwers onder het 

 opzicht der leenroerigheid, maar de schets welke wij \an hen 

 ophingen, zou onvolledig blijven, indien wij de betrekkingen niet 

 deden kennen welke buiten die wet tusschen eigenaars en pach- 

 ters bestonden. Om daarin te beter te slagen en ook den toestand 

 des akkerbouws te doen uitschijnen hebben wij de voorwaarden 

 opgespoord van een aantal pachlhoven uit Brabant en Vlaanderen, 

 waar de landbouw te allen tijde niet alleen dien der overige stre- 

 ken van België, maar zelfs der andere Europeesche natiën vooruit 

 was. Maar vooreerst een woord over de verschillige manieren, op 

 welke de gronden door hunne bezitters aan de bewerkers werden 

 overgeleverd. 



Aanvankelijk schijnen de meeste landen door de heeren in 

 cijns te zijn uitgegeven, hetzij voor geheel het leven, hetzij in 

 erfpacht, hetzij voor eenen bepaalden termijn, aan akkerlieden 

 van vrijen stand. In den beginne konden de gronden, evenmin 

 als het bénéfice, overgedragen worden, maar toen 't bénéfice 

 ophield een levenslang vruchtgebruik te zijn, werden zij erfelijk. 

 Zoo lang het bezit tôt het leven des gebruikers was beperkt, 

 waren de bedoelde gronden enkel maar onderworpen aan de 

 gewone bepalingen van den pacht, maar wanneer zij bestendig, 

 overdrachtelijk en erfelijk geworden waren , moesten in de con- 

 tracten een aantal bepalingen worden gevoegd : 1° van burgerlijk 

 recht, tôt regeling van 't vermogen om er over te beschikken, 

 voor de erfopvolgingen derechten desoverlevenden echtgenoots; 

 2° van fiscale wetten, tôt aanduiding der rechten van dengene, 



