( 213 ) 



door hen op den diiur over 't hoofd te zuilcn gezien wordeii. 

 Inderdaad, door hunnen handel of nering vcrwierven zicli de 

 stadslieden rijkdom geiioeg om uitgestrekte grondgoederen te 

 koopen, waartoe zij dan ook geene gelegcnhcid licten oiUsnap- 

 pen; hoe meer dit geschieddc, des te nadeeliger werd liet voor 

 de dorpelingen, aangezien de poorters, gelijk de geestelijken, in 

 zake van belastinggrooten vrijdom van rechten gcnotcn, en der- 

 halve hct aandeel van ieder dorp te zwaarder driikte op lien, 

 die niet waren bevoorrecht. Zoo kwam het, dat de stadsburger 

 langzamerhand meester werd van een groot gedeelte des bodcins 

 op den biiiten, ook in Brabant, ofschoon daar eenige beperking 

 aan gcsteld werd door de keure van Gaasbeek (l!284), welke de 

 burgers verbood in die heeriijkheid grondgoederen te koopen 

 zonder toeslemming van den béer •. 



De Antwerpscbe biiitenpoorter genoot al de vrijheden dcr bin- 

 nenpoorters, ter uitzondering van de vrijbcid van loi en wagen 

 in Brabant, en van drie der beden. 



Wat de baagpoorters van Gent betreft, dezer getal werd in de 

 X[V^ eeiiw merkelijk vermeerderd nadat graaf Lodewijk van 

 Nevers, op verzoek van Brugge , IJper en Gent, den « vrijen 

 steden van wette » alléen toestond het weefambaeht iiit te oefe- 

 nen, zoodat een aanzienlijk getal wevers, in de dorpen gevestigd, 

 gedwongen was ofwel hunne nering te laten varen, ofwel het 

 steedsche poortersrecht aan te werven, ofwel te arbeiden voor 

 rekening van eenen vrijen wever. De Gentenaars gelukten er in, 

 de strengheid van bedoelde verordening te verzachten door. ten 

 voordeele hunner wevers, liunncn omkring gedurig iiit te brei- 

 den, 't geen ook werd gedaan voor de volders en molenaars ^, 

 maar zij toonden zicb weinig edelmoedig jegens hunne landge- 

 nooten op de dorpen buiten gezegden omkring, die, nu en dan 

 het vorstelijk verbod overtredende, daarvoor herhaalde keeren 

 werden aangevallen. De dorpswevers meendcn te meer rechl te 

 hebben hun bedrijf te blijven uitoefenen, daar zij zegden al het 



* Alph. Wauters, Hist. des environs de Bruxelles. 

 2 Zie Meyerus, Annal.^ an. 1342. 



