( 225 ) 



Ten jare 1196, onder andere, vicl er zoovcel regen, dat de 

 vriu'hlen in de aarde bedierven en de prijs der levensmiddelen 

 lot cenc recht fabelachtige hoogte slegen : de maat koorn, die in 

 gewone jaren ten prijze van 5 of 6 sclicllingen te koopen was, 

 gold er toen 50 of 60, zoodat de arme lieden het brood missen 

 lïioeslen, en ratten, muizen en slechte kniiden al hun voedsel 

 uilmaakten. 



In de XlIP eemv was bet gelukkiglijk onder dit opzicht beter 

 gesteld; doeb in de XIV*' eeuw telt men alweder niet min dan 

 vijfgroote hongersnooden, waaronder degene van 1315 zoo ramp- 

 spoedig was, dal een overgroot getal « scbamele lieden zom ibuys, 

 zom up straten,ende eencgbe ooc in die portalen van der kercken 

 van peuren bonglier ende gbebreke smolten ende jammerliek 

 vergbinghen, dat Gode claghelick was '. » 



De bedclarij moest alvroeg door weltelijke verordeningen be- 

 teugeld worden. Dit deed, onder andere, Karel de Groote, die de 

 rijksgraven verplicbtle de noodlijdenden bijsland te verleenen. 

 Ook bestond toen reeds de armentaks.Na de ontslaving der dienst- 

 bare mannen nam de armoede ongemeen toe; de beboeftige 

 dorper, onlvoogd, maar alleen staande in de wereld, zonder goed, 

 zondcr bescherming, verloor met zijnen meester het bij dezen 

 gewaarborgde brood , betwelk bij voortaan zoeken , doeb niet 

 altijd vinden zou. 



Bij de beteugeiing der bedelarij gingen aile vorsten evenwel 

 niet met edelmoedigheid te werk. In den keiirbrief voor de stad 

 Brugge op bet einde der XII^ eeuw door Pbilip van den Elzas ver- 

 leeîid , lecst men : Indien een bedelaar ol" bedelares {scîirra)^ die 

 bij u de gastvrijbeid becft genoten, weigert daags nadien uit uw 

 buis te vertrekken, bet is geene misdaad hem te verdrinken. — 

 Dit was nu eigenlijk geene nieuwigheid : bij de oude Germanen 

 werden degenen, die te lui waren om te werken, in 't water 

 geworpen. 



Op het laatste der middeleeuwen deed de ellende de zwervende 



* Despars, Cronijcke van den lande ende graefscepe van Vlaenderen, II, 

 197. 



