( 251 ) 



Men ontkent liet niet : de godsdienst mag in dit werk van 

 vercdeling op ecn ruim aandecl bogcn; waar men spreekt van 

 « geloovige nnddeleeuwen » zegt men eene waarheid, die de even- 

 tijdige schrijvers bevesligen. Hel volk geloofde diep en de geest 

 des chrislendoms behecrscbte aile inriclitingen en aile onder- 

 nemingen. De liefdadigheid verrichtte wonderen van zelfopoffc- 

 ring; icdcre mensclielijke ellende werd verzorgd en iiit de sticb- 

 lingsbrieven van bospitalen en godsliiiizen blijkt duidelijk genocg 

 dat de onlelbare weldadeii vooral aan den geest van vroomheid 

 zijn te danken. Jan Boendale, die in de eerste jaren der XlVeeuw 

 bloeide, leert ons die ontwikkeling van den godsdienstzin tege- 

 lijk met de meerderc eerbiediging van de wet, in de volgende 

 verzen : 



a ...Men siet Ifolc bal gaen ter kerken 

 Ende te sermone daghelijx nu 

 Dant noyt dede, dat segghic u, 

 Ende ten aflaet wert lopen, 

 Ende oec missen horen met hopen, 

 En bringhen haer offerande 

 Met devotien tspriesters hande 

 Dant hier voeriuaels ye ghedede. 

 Aelmoessen gheeft men oec mede 

 In allen steden wel ter core, 

 In kerken, 1er straten ende ter dore, 

 Ende kerken in elke stat 

 Sietmen versieren ende maken bat, 

 Ende capellen ende nuwe outare 

 Siet men fonderen hier ende daer ; 

 Nuwe gasthuse ende capellen 

 Machmen in lanc so meer tellen 

 Beyde in dorpen ende in steden, 

 Dit duncken mi al salighe seden. 

 tFolc en was nie so wel beset 

 Beyde int ghelove ende in die wet 

 Alst heden es op desen dacli... * >> 



Het was, wij hcbben 't hooger reeds gczien, bet christendom 

 geweest, dat de vrijbeid der dienslbare laten bevorderde en de 

 verbefïïng der vrouw bad bewerkt; onverminderd de stoffelijke 



* Jans Teesteye ^uiigegexcn door Snellaert, vu. 471-492. 



