(255 ) 



De oorspronkelijk ruwc geaardheid van ons volk was oorzaak, 

 dat de beschaving nog allijd maar met traagzame schreden vor- 

 derde. Gevechteii en doodslagen — wij zagen 't vroeger iiit de 

 strafbepalingen der keiiren — waren hier gedurende de raiddcl- 

 eeuwen nict zekizaam. Boendale spreekt cr van in zijn Teesteye, 

 cenigerwijze met verscbooning, als volgt : 



« ...Dat tfolc nu ghewapent gael 

 Ende deen den andren verslaet, 

 Ende vanden cledren de selsene sneden *, 

 Ende meneghe andre selsene seden, 

 Diermen nu pleeght op desen dach, 

 Waendi dalmen die noyt en sach 

 Hier voermaels nocli noyl eer ? 

 Jaet, VVouter, vêle raeer... 

 In vechten, in slriden noch in doetslaen 

 So en ligghen niet, sonder waen, 

 Verradenesse, valscheyt no loesheyt, 

 Maer onghelemperde haestecheyl ; 

 Want heeft mi een man raesdaen, 

 Ende gae ic dan heymelike slaen, 

 Verholenllike vroech ende spade, 

 Na sijn ère, sijn lijf, sijn scade, 

 Dat es vêle meerre valschede 

 Dan of icken selve bestrede 

 Ende doet sloeghe int openbaer... 2 » 



De schuld van de voortdiiring dezes toestands wijt Boendale 

 aan de heeren en rechters, die de onde keuren niet met streng- 



ce venra au conbaclre, mesires Jelians devant diz nous doit livrere les cham- 

 pions a coron de sa ville devant dite, et nous les ferons conhactre sour le 

 nostre. » {Hcg- n** 95, bl. 24o, Leenhof van Brabant. 



— Rijksarchief.) 



De keure van Desieldonk, uitgevaardigd in 1268, bevvijst dal het tweege- 

 vecht ook in Vlaanderen in zwang was. Men leest^daar namelijk : « Nieraant 

 ne orlooft andren binnen scependomme te beroupene te campe, en si bi 

 harer beeder vville. » 



' Selsene, zeldzame, zonderlinge. 



2 Jans Teesteye, voormelde uitgave, vn. 678-700. 



