( 235 ) 



Verdructen si die mate also 



Dat sijs dicke waren onvro. 



Haddc yeman vanden gheburen, 



Hoe zere dat lien werl te suren 



Een vet scaep ofte een swijn, 



Dat raoeste mijns heren sijn. 



Aise dwijfken boter sloech, 



So waest mire vrouwen ghevoech ; 



Ja, waest kieken ofte gans, 



Dat moesle aen mire vrouwen dans. 



Dus sat dat volxken daer 



Sere verladen menech jaer 



Onder die mechteghe heren... » 



Kon liel anders, dat cr misbruiken en misdrijven ondcr 't volk 

 bleven, als degrooten 't voorbeeld gaven en de steden aan groote 

 ongebondenbeid waren overgegeven? Dâar toch, zelfs in de beste 

 farailiën, Iieerschte zedcloosheid en trof nien een groot gelai on- 

 ecbte kinderen aan, tôt zoo verre zelfs dat niemand, de priester 

 niet uitgezonderd, scbaamle had vôor de scbepenen te ver- 

 scbijnen om, door wetlelijke akten, giften en geschenken aan 

 zijne natuurlijke kinderen te doen *. In dien lijd waren geheele 

 straten der groote steden aan de ontuclit overgelaten, als bewoond 

 door « vrouwen van lichten ende oneerbaren levcne, » « femmes 

 communes ou filles de folle vie, » die onder sclierp toeziclit inoes- 

 ten gebouden worden 2. Overigens, de weelde, het uitvlocisel en 



^ Op den buiten deed mcn, schijnl het, heel aoders. Er is eeue scheids- 

 rechlerlijke uilspraak bekend nopens de verpiichlingen der abdijen en kloos- 

 lers van Aywiers, Florival, Valduc, Lerines en la Ramée, ten opzichte van de 

 pasgeboren kinderen, welke aan de poort dier klooslers werden te vinden 

 gelcgd (1265). Het misdrijf moesl veel gepieegd worden daar het de welte- 

 lijke overheid noodzaakle maatregelen tegeu de gevolgen le nemen (Zie de 

 Annales de V Académie d'archéologie de Belgique^ XI, 65-66). 



^ Reeds in de XIII* eeuw was de gravin Margareta verplicht de ontucht in 

 de stad Bergen le beleugelen (Vinchant, Annales du comté de Hainaut 

 VI, 37). Te Antwerpen, Cent en andere groole sleden beval men den onlueh- 

 tigen vrouwen hun verbiijf le vestigen op daarloe aangewezene plaalsen. 

 Zoo verre gingde zedeloosheid onder de regeering van Philip den Goede, dat 

 deze vorsl, bij bevelschrift van 5 Juni 1438, uilgevaardigd op verzoek der 

 schepeuen, der twce dekens en der drie leden van de slad Cent, strenge straf- 



