- ( 285 ) 



In Vlaanderen ging de akkcrbouw gocd vooruit, maar 't kostte 

 veel moeite om de gevolgen der langdurige twistcn en verlatenis, 

 tijdens de vorige beroerten, te boven te komen. Het taaie geduld 

 van den Vlaamschen boer gelukte er in aile hinderpalen, belem- 

 raeringen en lasten, zoo uitnemend zwaar in de XVIP eeuw, het 

 hoofd te bieden, en zoo mocht dit gewest den roem verwerven, 

 België, gedurende de verscliillige oorlogen, welke op zijn grond- 

 gebied werden gevoerd, door den rijkdom zijner oogsten van 

 eenen gewissen ondergang te redden. En toch Avas een aanzienlijk 

 deel der genoemde provinciën, Veiirne-Ambacht vooral, uithoofde 

 zijner nabijheid aan de duinen, in de eerste jaren der XVIF eeuw 

 evenzeer als op het einde der XVI% door wolven en kraaien 

 geteislerd ^, terwijl 't clders, gelijk in 't kwartier van Leuven, 

 krioelde van vossen 2. 



Toen Dérival in de jaren 1782-1785 zijne rcisbrieven over 

 België in 't lieht gaf, vond hij den toestand van onzen akkerbouw 

 schier overal uitmuntend en spaarde er dan ook zijnen lof niet 

 voor. Die getuigenis van eenen vreemdeling mogen wij inroepen, 

 want zij brengt de bevolking van ons platteland de raeest onge- 

 veinsde, de bestverdicnde hulde. Van Brabant sprekende zegt de 

 schrijver : 



<i Les terres de Brabant ne se reposent jamais; elles ne sont 

 pas généralement grasses, mais elles sont toutes fertiles, parce 

 qu'elles sont toutes cultivées avec le plus grand soin et fumées 



* Uit de kastelnijrekening van Veurne-Ambacht, voor 1600-1601, blijkt 

 dat er dat jaar gevangen werden een 40lal wolven en ongeveer 8,000 kraaien. 

 — Men kan denken welke verwoesting deze dieren op het land en op het 

 neerbof van den Veurschen boer hebben aangericht, aleer in 't net of onder 

 het schot van de jagers le komen. 



Op het einde der XVII^ eeuw werd het duinland ook bezocht door wilde 

 zwijnen; voor éen zulker schadelijke dieren werd door het bestuur in 1692 

 de som van 56 p. p. betaald. 



2 « In dit jaer eenen sekereu landtsman niel verre van Loven heeft soo vêle 

 vossen ghevanghen en gheschoten, dat hy met het geldt van de vellen ghe- 

 coghl heeft een alf bunder landts » (16^24). 



{Handschriflelijke kroniek van Justus Billet, loebehoorende 

 aan baron Philip Kervyn van Volkaarsbeke.) 



