( -291 ) 



gcdiirende de XVP ecuw eerst gebouwd, vcrmenigvuldigden 

 alom. De mijnen van Henegouw kregen mcer belang in de 

 XVIP eeuw en lokten de niedewerking uit van groote kapitalis- 

 len. Van dergelijke ondernemingen wordt er zeer omstandig ge- 

 sproken in eene statistiek, opgemaakt krachtens bevel van Lode- 

 wijk XIV.Maar te dien tijde waren de koolmijnen in de omslreken 

 van Cliarleroi nog niet in exploitatie gebracht; slechts geschiedde 

 dit op eene uitgestrektheid van 7 mijlen lengte op 2 breedte, tus- 

 schen Quiévrain en Mariemont. Een reiziger van de XVII'= eeuw, 

 pater Du Mollnet, der orde van de régulière kanunniken van 

 St.-Augustijn, bezocht in 1682 ons land en verliet de stad Luik 

 niet zonder hare koolmijnen bezocht te hebben, die toen reeds 

 voor de hoofdstad van 't prins-bisdom eene der voornaamste 

 bronnen van Iiaren rijkdom waren. « Ce que j'y remarquai de 

 particulier, » merkt de reiziger op, « c'est la pompe qui en ex- 

 trait l'eau, qui se meut par le moyen d'un moulin que la rivière 

 fait aller, qui est quelquefois à plus de 500 pas de la pompe. » De 

 kalksteen,- leer- en sclialiënijverheden wonnen mede hoe langer 

 lioe meer in belang. 



De lakenweverij, die weleer in Brabant en Vlaanderen zoo 

 welig tierde, maar door de oorlogen deels verjaagd, door de 

 Engelsche raededingiiig deels gedood was, hernam gedurende de 

 XVIIl'' eeuw in de provincie Limburg, waar toen meer dan 

 50,000 personen daarmee hun brood verdienden. De vervaardi- 

 ging van « groote gemeyne laeckens, » aldaar in 1715 vervallen, 

 werd vervangen door die van fijnere stoffe, welke men verfde, 

 en waartoe bekwame droogscheerders uit Holland, Saksen en 

 Frankrijk werden ontboden. In de heerlijkheid van Eupen telde 

 men ongeveer 400 zulker vreemde w erkgasten en hunne pro- 

 ducten kwamen zoo zeer in gunst dat de fijne Limburgsche lakens 

 niet alleen in geheel Nederland, maar in Duitscliland en zelfs in 

 Italie als de beste artikelen der markt waren geprezen. Ondcr 

 stoffelijk opzicht beleefden Eupen en 't omliggende toen waarîijk 

 goede dagen, maar de vreemde gasten, meest jong en ongehuwd, 

 gaven zich dikwijls over aan buitensporigheden en werkstaking. 

 Zij hadden (zegt eene oorkonde, deel makende van 't hooge hof 



