( 294 ) 



Priiisen, Frankrijk, Polen en den keurvorst van Beieren te \ ecliten 

 had. Eindelijk, tôt bekroning van zooveel bloedige geschillen, 

 hadden onze vaderen de beroerde rcgeering van Jozof II (1780- 

 1 790), de bctwisting nopens de Schelde, den inval en overrom- 

 peling van België door de Fransche republikeinen. — Zoo was, 

 twee honderd jaren lang, geen enkel geslacht van België vrij van 

 't oorlogswee; men streed ten onzent of rantsoeneerde ons, en 

 was de kamp verre van hier, onze vaderen moesten een aanzienlijk 

 deel daarvan bekostigen : allijd was ons land het slagveld en de 

 prijs der viclorie. 



De scliets van den toestand der landelijke bevolking zou niet 

 volledig zijn, indien wij de onheiien, welke die onopboudelijke ge- 

 schillen over ons land riepen, stilzwijgend voorbijgingcn. Eenige 

 tooneelen uit deverwoestende plundertochten,gepaard met afgrij- 

 selijko gruwelen op het weerlooze boerenvolk zelf, door rnwe 

 krijgsknechlen, die in den waan verkeerden dat hun ailes vrij 

 stond tegen de vijanden van den « zeer christelijken koning, » zul- 

 len den lezer best in staat slellen te bescffen in welke diepe cllende 

 de akkerbouw en veeteelt gedurcnde al dien tijd verzonken lagen. 

 In den eersten grooten krijg, hierboven vermeld, werdcn de 

 boercn van het Kempenland op eene ongehoorde wijze door de 

 troepen des prinsen van Oranje geplunderd, op fourrageering 

 gesteld, en wat nog erger was, op reeht onmenschelijke wijze niis- 

 handeld. De nood was algemeen, de droefheid en vvanhoop ten 

 hoogste; vier jaren had de geesel geduurd, toen de billijke ver- 

 ontwaardiging des volks zich lucht gaf in verschillige schriften, 

 w^aarin de overmoed en baldadigheid der vreemde stroopbenden 

 in krachlige bewoordingen zijn uitgedrukt. Zoo zegt een boer in 

 den Ombijt van Loven (1055) over den prins van Oranje : 



a 't Is een koey-dief in zijn hert, 

 Een brant-slichter van sleden, 

 Nochtans van 'l Frans verovert wert 

 In schelmery van zeden. 

 't Is waer, hy heeft Thienen verbraal 

 Haer huysen en haer kercken : 

 Maer 't Fransken lieeft de vrou vermant 

 De maeght vercracht in 't perck. » 



