( 305 ) 



er nu maar S nieer waren, waaronder 5 gecn brood haddcn. Holt- 

 zem, vroeger met aclu onderhoorigen, telde er nog 5, maar deze 

 waren gansch geruineerd, met de omstandiglicid, dal de troepen 

 van Don Estauer Gamarra hen uitgcklecd en gelaten hadden « in 

 puris naluralibus. » Verder verkiaarden de kloosterlingen dat 

 zij vroeger te Mamern 6 onderhoorigen hadden, nu nog cen , die 

 bedelen moest; te Jarnich, vroeger, 7, nu nog écn; te Merll,voor- 

 lieen 55, ihans niemand meer; te Ham, waar vôor den oorlog elf 

 huizen stonden van de abdij , was ailes vernield; te Rodenborn 

 had het sticht vroeger 17 onderhoorigen, nu nog 5, waaronder 

 4 bedelaars; te Osselt et Ruh"ngen telde zij er weleer 17, nu nie- 

 mand meer; te Waldbredimus was er ook geen van de5 mannen; 

 te Roeth waren er nog 2 van 6, en éen doodarm; te Contern 2 

 van 7, twee behoeftige weduwen, die met hunne kinderen om de 

 aalmoes gingen ; te RoUingen en Mersch schoten er nog 2 over 

 van 27; te Ermsdorff, 2 arme lieden van 9; te Elvingen 2 van 7, 

 en een der overgeblevenen moest om zijn brood gaan bidden ; te 

 Gandren was er niemand van de 5 onderhoorigen der abdij te 

 vinden; te Enscheringen en Entringen, waar het sticht vroeger 

 80 manschappen telde, waren er nog 15 of 44 in de gevangenis 

 van Thionville opgesloten. Eindelijk de pachthoeven van Burll, 

 Hoendorff en Kroetelschener lagen geheel en al verwoest. 



Die toestand duurde voor Luxemburg schier zonder onderbre- 

 king tôt 4656, maar toen waren de tweederden, andpren zeggen 

 de drievierden der bevolking of uitgestorven of in den vreemde 

 omzwervend met den bedelstaf. 



In 1657 was Luxemburg andermaal onder het beheer van den 

 sabel, en vierden de regimenten van den prins van Condé er hunne 

 woeste driften bot. Een in Frankrijk geschreven lied, voorkomendc 

 in de Carabinage et matoiserie soldatesque, door Drachier d'Ar- 

 M0RNY(Parijs,1616) werd door de Fransche krijgsliedcn toen veel 

 gezongenen drukt in eene schaamtelooze rpndborstigheid de denk- 

 beelden uit, welke hen in hunne strooptochten bezielden : 



« Tant que la guerre durera 

 Le paysan nous nourrira, 

 Mais que le moule du pourpoint n'y demeure, 

 Mais que le moule du pourpoint n'y demeure point. 



