{ 504 ) 



j) Si le paysan a du lion vin 

 Son bon vin est nostre, 

 Le vaisseau à l'hoste, 

 Mais que le moule etc. 



» Si le paysan a des poulets, 

 Les poulets sont nostres, 

 Et la plume à l'hoste, 

 Mais que le moule etc. » 



Nu éditer was liet geduld van het klein getal overgeblevene 

 Luxemburgers Icn einde. De boeren hadden niets meer te ver- 

 liezen dan het leven; zij konden nog de eer redden van hun land 

 en hunnen naara. Zij grepen naar de wapens, gelijk de Holland- 

 sche dorpelingen plachten te docn wanneer 's lands algemeen 

 belang een kloek verzet tegen den vijand vorderde. Waar Huy- 

 GHENS den boer uit de noordelijke Nederlanden levendig en aan- 

 schouwelijk afschilderde, daar gaf hij ook eene trouwe scbets van 

 den Luxemburger akkerman in 1G37 : 



« Dan scliept hy uyt den nood het hert van wederspannen, 

 Door boeren-buerenhulp. Soldaeten, kiest de wyck ! 

 Elck vlegel wordt een roer, en elcke pois een pyck. 

 De wraek sit in syn hert, de wanhoop in syn handen ; 

 En elck in yeder oogh; dan wenscht hy in syn tanden 

 Noch room noch schaepenkaes voor menschenvleis en bloet. 

 Soo wreed is die het is omdal hy 't wesen moet ! * » 



Het volk der heerlijkbeden van Sept-Fontaines en Everlange, 

 Vianden en Neuersburg stond in 't geweer en toog de vreemde 

 verdrukkers te gemoet. Het bloed stroomde in geheel de pro- 

 vincie, en toen in Januari 1659 eene lelling werd gedaan der 

 haardsteden, bevond men dat 1525 doi^pen totaal verlaten waren, 

 betgeen met de boeven, die mede onbewoond stonden, te zamen 

 580 ledige plaatsen uitmaakte. Op bet eijfer der bevolking van 

 bet jaar 1C24 bad men nog slecbts een derde of een vierde, in 

 vcrscbcidene gcmeenten nauwclijks bet tiende der zielen over. 

 Luxemburg was anderlialve eeu\v vervallen en vcrarmd! 



* Korenbloemm^ II, 151. 



