( 323 ) 



Hoî protest baatte niet; ons land zou andermaal uitgebuit wor- 

 den en zijne laatste hulpmiddelen, gelijk weldra de bloem der 

 jongelingschap, hem zien ontrukkcn. 



De vereeniging van ons vaderland met de Fransche republiek , 

 door het verdrag van Campo-Formio, ondanks de onbctwist- 

 baarste rechten der Belgen voltrokken, beantwoordde gecnszins 

 aan hiinne wenschen, en het moet aïs hunne eerste grief tegen 

 het vreemde beheer aangemerkt worden, dat deze vereeniging 

 werd tôt stand gebracht zondcr dat de voornaamste belangheb- 

 benden daaromtrent op wettige vvijze waren geraadpleegd gewor- 

 den. a Het is stellig (zoo schreef een Brusselsch dagblad van dien 

 tijd) dat de wensch dier vereeniging niaar is gedaan geworden 

 door eenige betaaide wapenknechten van Dumouriez en zijne 

 volgelingen. » 



Eene andere reden tôt misnoegen kwam zich aanstonds bij de 

 eerste voegen. De Belgen werden, op zekere wijze, gedurende 

 twee jaren buiten de wet gesteld, daar in dien tusschentijd al de 

 kiesbare ambtenarcn door het slaatsbestuur benoemd werden en 

 de eerste kiezingen raaar in 1797 plaats hadden. Middelerwijl 

 hadden de vervolgingen tegen de personen, verdacht van konings- 

 gezindheid, den Belgen reeds nieuwe stof gcgeven tôt ontevre- 

 denheid , toen de wet van 7 Vendémiaire VP jaar der republiek, 

 waarbij al den ambtenaren en geestelijken de eed van getrouw- 

 heid aan de Republiek en haat aan het Koningdom werd opgelegd, 

 andermaal het gansche land in opschudding bracht. 



Te vergeefs poogden het départementale bestuur en de stede- 

 lijke raad van Brussel, benevens menigvuldige andere gemeente- 

 besturen des lands, de nutteloosheid van dezen maatregel bij het 

 gouvernement te doen uitschijnen , hunne pogingen hadden 

 siechts voor gevolg de ontbinding dier besturen en de afstelling 

 der ambtenaren, die het gewaagd hadden tegen de uitvoering der 

 wet eenige aanmerking in te brengen. 



De geëischte eed werd geweigerd door schier al de priesters, 

 maar de republikeinsche straf volgde op dit verzet; de onbeeë- 

 digde geestelijken werden van hunne bediening afgesteld, aïs 

 kwaaddoeners opgezocht, in de gevangenissen geworpen en nnar 



p 



