( 533 ) 



opstandelingen wareii komen voegen, na verscheidene ontmoe- 

 tingen in het vlakke veld, gedvvongen werden naar Hasselt af te 

 zakken. 



't Is daar dat welhaast het laatste bcdrijf van dezen bloedigen 

 opstand, welken men in zekercn zin aan dien der Vendeeërs 

 heeft vergeleken, afliep. De boeren, Lings verscheidene zijden aan- 

 gevallen, werden er vcrplettcrd onder de overmacht; zeven tôt 

 acht honderd der hunnen bleven op het slagveld, en de rest, door 

 de Fransche ruiterij vervolgd, werdlangs aile kanten verstrooid ^ 



De hooger gemelde Lonhienne verzekert, in zijn schrijven aan 

 de Bataafsche republiek, dat de gewapeade boeren in Brabant en 

 Limburg i2 a 15,000 in getal waren, maar dat het hun man- 

 gelde aan gescliut en leiding. Het waren niet enkel boeren of ge- 

 meene lieden; de voor- en achterhoede der drie benden in Bra- 

 bant waren samengesteld uit 2 a 300 welstellende huisvaders, die 

 den blauwen kiel droegen en pistolen en dolken tôt wapens had- 

 den. Het was vooral in het tweede korps, hetwelk 4 a 5,000 man 

 telde, dat vêle oud-soldaten, douaniers, onbeëedigde priesters en 

 vooral monniken bevatte, maar alleen het derde Brabantsche 

 korps heette aldaar de kolom der hranders of de brigands, omdat 

 zij overal, waar zij verschenen, de hand sloegen aan de openbare 

 kas. De Franschen, die onze weerspannige landgenooten dien ver- 

 achtelijken naam naar het hoofd wierpen, waren zeker vergeten 

 op welke wijze zij zelven in elke overweldigde plaats te werk 

 gingcn 2? 



Intusschen eindigde de XVHP eeuw^ voor onze vaderen in de 

 droevigste omstandigheden en ving de nieuwe eeuwkring onder 

 de somberste vooruitzichten aan. 



* Zie, voor meer bijzonderhedeii, Aug. Orts, La Guerre des Paysans. 

 ^ Zie den brief van Lonhienne in de Bulletins de la Commission royale 

 d'histoire, 3<= série, VIL 



