( 335 ) 



De armoede, welke gcdurende de tweede bclft der XVIPeeuw 

 in Brabant en Vlaanderen heerschte, was het gevolg van den lang- 

 durigen oorlog. Een beeld van dezcn droevigen toestand vinden 

 wij in de gemeente Aalter, tusschen Briigge en Gent, destijds ver- 

 vallen « tôt soo eenen ellendigen staet, mitsgadcrs tôt soo quade 

 reputatie gekomen, » dat in de cerste belft der verledene eeuw 

 niet min dan negentig paardenhofsteden in puin waren gevallen, 

 terwiji de landen, bij gebrek aan bebouwing, tôt hunnen oorspron- 

 kelijken staat waren gekeerd,verwoest en met onkruid begroeid, 

 als hadde nooit een mensch daar den voet op gedrukt. Geen enkel 

 sterfhuis bijna viel toen open, « daer bâte was,» scbrijfteeneoude 

 kroniek, en voor eenen spotprijs hadde men alsdan schier gansch 

 de gemeente gekocht. 



Deze gesteltenis was in de jaren '80 algemeen, en vestigde de 

 aandacht der staathuishoudkundigen en bestuurders; verschei- 

 dene schriften werden in 't licht gegeven om er de oorzaken van 

 op te sporen en de middelen ora verbetering te bekomen. Een 

 dezer : den Oorspronck van de Ruine en Aermoede der Spaensche 

 Nederlanden (Luyck, Geraert Chokier, 1686), erkent dat « de 



lantsneeringhe nu geheel onder den voet ghesmeten » is en 



meende dat te kunnen verhelpen door al de vreerade granen,vee, 

 vleesch, botcr, kaas, brandhout en kolen bij den invoer te belasten, 

 want (zegt bij) onze boeren zelven zijn niet vrij van rechten, 

 « dewijl dat zij voor het ghebruyck van hiinne landen diversche 

 omstellinghen en prochie-kosten moeten betaelen. » De redenee- 

 ring, gelijk men ziet, is zeer flauw; maar de schrijver hoopte dat 

 zijn voorstel veel goeds zou hebben te weeg gebracht : 



<£ Den Landtsman sal ooek opgheweckt worden omme dies te 

 meer Beestiaelen aen te queecken , te vetten en te overwinteren, 

 waerdoor ghebeuren sal dat hy niet alleene daerdoor mcrckelicke 

 sommen van penninghen sal profitéren, maer daerenboven sal 

 sooveel te meer Mest ofte Vette winnen en vergaedcren , waer- 

 mede dat by sal Vetten ofte 3Iesten sijne Landen, soodaenigh dat 

 de selve Landen dobbel Vruchten sullen voortbren^hen, ende by 

 ghevoigh sal den Landtsman ooek dobbel fouragie hebben om 

 andermael noch meer Beesten te overwinteren ende alsoo van 



