( 5Ô7 ) 



oflîciëele statistieken, geheel Bclgië door bcdelaars overstroomd. 

 Betreurenswaardig feit, hetwelk meer dan éeneii geschiedschrij- 

 ver omirent den wezenlijken tocstand des lands in de bedoelde 

 tijden in dwaling heeft gebracht. 



Dat de gocde zeden daardoor veel te lijden hadden hooven wij 

 nauwelijks te zeggen. De bedelaars waren juist niet in nood ; zij 

 dronken hun glas bij tijds... en meer nog ten ontijde, en maakten 

 veelal krakeel en ruzie. Overal was 't getal berbergen, waaronder 

 vele wijnhuizen, aanzienlijk vermcerderd en reeds den 2'2 Juni 

 1589 had de regeering een plakkaat moeten uitvaardigen om bet 

 getal tapperijen, en zelfs de plaats van deze voor iederc parochie, 

 te bepalen — een decreet, dat den i Juli 1G16 was vernieuwd 

 geworden. Een nicuw plakkaat over de berbergen versebeen in 

 1G82, en moest reeds vijf jaren naderband vernieuwd worden. 

 Ditmaal was er voornamelijk quaestie te verbieden « ongeboude 

 docbters baer te vinden in de vergaederyngbe van de jongbmans, 

 in ofte omtrentde berbergben,om aldaer te drincken ofte dansen 

 op sondaegben ende beyligbdaegben ende werckedaeghcn. » 't 

 Scbijnt, dat dit verbod in de Kempen goed werd nageleefd, al- 

 tbans toen Jacob, graaf van Perlb , ten jare 1693 eene reis door 

 België deed en de Kempen bezocbt, woonde bij in eene berberg 

 eene boerenbruiloft bij, waar geen speelman of dans te zien was, 

 omdat de pastoor en de baijuw kracblens boogergemeld decreet 

 dat niet gedoogden. Te meer, evenwel, werd er wit bier gedron- 

 ken, rijstpap, kalfs- en gebraden ossenvleescb gcëlen en wcl zoo, 

 dat er de vreemdeling verbaasd op stond te kijken. 



Dâar ging ailes ricbtig, maar 't scbijnt dat de boerenjeugd der 

 Kempen in de XVIIl^ eeuw juist geen toonbeeld van zedelijkbcid 

 opleverde. In 1750 klaagden J.-S. Heyendal, drossaart van 

 Walboorn, en de scbepenen zijner vicrscbaar aan den Raad van 

 Brabant over verscbilligemisbruiken, die te Walboorn bestondcn, 

 wclke noodig waren uitgeroeid te wezen. De Raad verleende den 

 1 3 Juli des gemelden jaars eene ordonnantic, vcrbiedende « dat de 

 vrouwen en de jonge docbters ten tijdc van bet brecken van den 

 kemp in de meergemelde bancke aen nicmand meer sullen de 

 schoencn wisscben ; ordonneert bun voordcrs van bun ten selven 

 Tome XXXII. 22 



