( 345 ) 



De ongeregeldheid in den drank leidde op sommige plaatscn tôt 

 misbruiken en\vanordelijkheden,diesomtijdsnog al verre gingen. 

 Een paar voorbeeldcn hicrvan zullen ons doen zien, dat er in de 

 XVII^ eeuw nog iets van de ruwheid der oude Bclgen was over- 

 gebleven. 



De abdij van Park, bij Leuvcn, deelde icdcr jaar, den laatslen 

 karnavalsdag, den armen van Rolselaar en Wezcmaal brood, spek 

 en bier uit, gewoonlijk voor de kloosterpoort opgediend. Na den 

 disch begon het lied en vervolgens de dans,deze laatste ingesteld 

 door den Vastenavondheer , gekozen onder de jongelingen van 

 Rolselaar, en door de Vastenavonddame, gekozen onder de meis- 

 jes van Wczemaal, die aile gekleed vvaren als zotten. Niet zelden 

 ontstonden er daarbij twist en wanorde, zooals ten jare 1621, 

 wanneer men een deel des kerkportaals vernietigde en de jonge- 

 lingen dreigden 't jaar nadien nog erger baldadigheden te zullen 

 plegen. De kloosterzusters dienden eene klaclit in bij den Raad 

 van Brabant, en dezc gaf den 20 Januari 1622 een vonnis tegen 

 de plichtigen, die later, evenwcl, de Zusters van Park nog zoo- 

 veel werks leverden dat zij op den duur verplicht waren met de 

 jonkheid eene overeenkomst te skiiten. 



Eene raoedwilligheid van een ander slag had wortel geschoten 

 te Séclin, waar de pastoor en de boeren van Avelin sedert langen 

 lijd zich 't recht hadden aangeraatigd oni op Drieviildiglieidsdag 

 le paard in de kerk te komen en er rond en over en weder het 

 koor te rijden. Men noemde dat : « servir Saint Pial. » Vende- 

 ville, bisschop van Doornik, verbood dat misbruik, maar verloor 

 vôor 't gerechtshof van Rijscl het procès, dat de boeren hem lot 

 behoud van hun oud recht hadden aangedaan. 



Het rid werd dan in de kerk van Séclin voortgezet, tôt groote 

 ergernis der geloovigen en lot diep leedwezen van den deken en 

 hetkapittel van St.-Piatus. die zich bij verzoekschrift lot den bij- 



saelen efle om den gaey, of'le ooek in huys ofte andere vcrgaderinghen, Godt 

 ofle sijne heyligen blasphemerende uyt opgeset'en willeofle andere onrede- 

 lijcke ofte ongebronide {sic) woorden uyt Imnnen niondt lieten gaen, die sul- 

 len elcke reyse verbeuren ses sluyv( rs... » 



(Staluten van 't St.-Sebasliaansgilde van Haasdonk. 



