( 34G ) 



zonderen raad des konings wendden, « remonstrant la malséancc 

 de voir en leur église tel disrespect au moyen des chevaux y en- 

 trant et laissant leurs immondices et ordures. « L'affaire ayant 

 été, zegt DuLaury (11,56), examinée au conseil privé (à Bruxelles) 

 le 5 octobre 1642, défenses ont été faites auxdits d'Avelin d'en- 

 trer à cheval en ladite église, sous peine arbitraire, avec ordre 

 qu'un député du chapitre leur donneroit à baiser le reliquaire 

 accouslumé, étant à cheval au devant du Grand Portail. » 



Een bedroevend bccld van het leven der boeren in de twee 

 laatste eeuwen is nog altijd de bijgeloovigheid, die overal heer- 

 schen blijft en de geesteskracht van den anders wakkeren mensch 

 verlamt. Des winters, als 't gezin onder den breeden schoorsteen- 

 mantel is vereenigd en de dansende vlam van 't knetterend hout- 

 vuur met het weifelend licht der kleine steenen lamp een flauw 

 licht in de groote huiskamer verspreidt, dan roept Grootje haar 

 geheugen te harer hulpe en haalt de sprookjes op, waarmee hare 

 eigene moeder, zestig of zeventig jaar geleden, haar in den win- 

 teravond wakker wist te houden, maar ook ten hoogsfe bang. Nu 

 is 't van Osschaart, die bij nacht en ontijd voor den eenzaam naar 

 huis keerenden man verschijnt, hier zoohoog als een boom, daar 

 in de gedaante van eenen bond, ter grootle van eenen ezel, en 

 den voorbijganger dwingende hem op de schouders tôt aan zijn 

 huis te dragen, al wordt de last ook met elken stap zwaarder en 

 zwaarder. Dan vertelt de oude van 't Wit konijn, dat van den 

 mensch niet weggaat dan door 't lezen van 't Sl.-Jans-Evangelie; 

 of van de Katten van Ravels *, alwaar in den waterkuil elken 

 nacht,juist ten twaalven,eene bende tooverlieksen in de gedaante 

 van katten vergadert, en waarmee niet te spotten valt, want 't 

 gebeurde eens, dat een boer de wedding had aangegaan om in den 

 kuil eenen stok te gaan steken. Hij deed dit, maar zie, nauwelijks 

 kwam hij terug of 't schecn hem toe, dat eene der katten hem 

 altijd volgde, en sedertdien zag hij die tooverheks altijd aan zijne 

 zijde, toldat hij van schrik den adem uitbiies... Op eenen anderen 

 dag vertelt Groolje van den Brandenden Heiirst, dal'is de historié 



* Een dorp bij Turnliout. 



