

( 557 ) 



uit het « Nieii Liedekeiij gediclit op 5 Febriiarij 1656 (op de 

 wyse : Schynckl my te drincken naer mijnen dorst). » De aanlief 

 daarvan luidt : 



a Ingelmunster, gliy soete pleyn, 

 Hoe liglil gliy nu dus in henauwen, 

 Daer ghy hier voorniaels waert cerleyn 

 Een peerel scboon om te aensehauwen. 

 De Inwoonders claghen nu met verflauwen 

 In dorpen, sleden, verre ende naer, 

 Dat die regeerders hun opknauwen, 

 Ja maken twist en groot beswaer. 



« Men sach hier voormaels hel magisfraet 

 Met de inwoonders eenvoedich leven, 

 EIck wandelde naer synen staet, 

 iGaet nu al verre boven schreven. 

 Nu willen sy soo hooghe sweeven, 

 Al syn sy dickwils van stamme cleen ; 

 Merckt often rechten als is vercreghen 

 Al isl alsoo gheschart byeen *. » 



Wat bewijst echter deze klacht? Dat liet magistraat van Ingel- 

 munster — wannecr daar wezenlijke grieven bestonden en de 

 dichter niet slechts de tolk was van eene persoonlijke meening 

 of van een klein getal — gebrekkig, onvolmaakt was, gelijk welk 

 ander, en misschien ook al den moeilijk le weerstanen invloed 

 der weelde onderging. Van den anderen kant moeten wij ook 

 bekennen dal de dienstbaarbeid, met de middeleeuwen grooten- 

 deels verdwenen, nog in onderscheidene gewesten van ons land 

 sporen had nagelaten, en in Luxemburg, onder andere, niet voor 

 1795 totaal was afgeschaft. Men vindt daar de uitdrukking van in 

 verschiUige denombremcnten van leenen, afbangende van beer- 

 lijkheden in genoemd gewest, ecbter niet voor de domaniale be- 

 zittingen ^. 



* Bundel Fransche en Vlaamsche liederen, in de Burgondische Bibliotheek 

 te Brussel. 



^ De la Fo>'taine, Hist. de V introduction dans le duché de Luxembourg 

 sous le gouvernement autrichien, du cadastre des bien-fonds. 



