( 620 



et clare et distincte explicantur : numquid igilur merito qualitates secun- 

 das ut frustraneas expungimiis, et tanquara poetica (ut vcre sunt) com- 

 menta explodimus? Disput. i, Impertinent. 1. 



Censura. 



Positio haec continet doclrinam temerariam, exoticam, et in fide peri- 

 culosam : censuram autem intolerabilem. 



Thesis. 



Certior et avidentior est animœ seu mentis nostrae existentia, quam 

 corporis. Disputatio 2, Impert. 7. 



Censura. 



Maie dicitur quod existentia animae sit certior quam existentia cor- 

 poris; insuper, tam fit certa de fide quam ilia. 



Thesis. 



Argumenta in brutis animam asserentia (sepositis sacris) non convin- 

 cunt, imo nec probabilia sunt. 



Censura. 



Falsa, insulsa, prœsumptuosa ac toli venerandae antiquitati injuriosa 



positio. 



Thesis. 



Anima nostra non proprie dicitur esse in pede, aut si mavis, capite, 

 imo nec in ulla corporis parte. Disp. 13, Imp. 3. 



Censura. 



Positio erronea et veritati catholicae fidei inimica, concilio Viennensi 

 ac novissimo Lateranensi adversa, quibus definitur, quod anima ratio- 

 nalis sive intellectiva sit forma corporis humani vere, per se et essen- 

 tialiler, et oppositum deinceps asserentes, defendentes seu pertinaciter 

 tenere prsesumentes tanquam hœretici censendi definiuntur. 



Thesis. 



Sanius vivunt (si proprie vivant) aniraalia bruta quam homines. 

 Disput. 15, Impert. 2. 



