( u ) 



Rond hetjaard560 werd Niclaes vcrplicht van Emden naar 

 Kampen in Overijsel te vluchten. Terzelfder lijd stierf de juwee- 

 lier van Parijs, en Perret borg dezes kleinodiën in zijn huis. 

 Plantijn begaf zich daarop bij den medeuitvoerder van het testa- 

 ment van den afgestorvenen geloofsgenoot. Gedurende zijne 

 afwezigheid drukten zijne werklieden in zijn huis een verdacht 

 boekje, iets wat door een hunner aan den markgraaf van Ant- 

 werpen werd verklikt. Daarop werd het werk in de drukkerij 

 gestaakt. de werklieden gevangen genomen en Plantijns goederen 

 verbeurd verklaard. 



Terwijl zijne zaken aldus gestremd waren, begaf Plantijn zich 

 naar Kampen en berichtte Niclaes, dat de juweelier gestorven 

 was en zijne schatten bij Perret beruslten. Hij voegde er bij, dat 

 hij drie kostelijke steenen voor zich bewaard had als onderpand 

 eener som, die de juweelier hem schuldig was. Weinig tijds 

 daarna betaalde Plantijn, met de hulp van zijne beroepsgenooten, 

 de Bambergers van Keulen , zijne schulden en richtte zich op 

 grootschen voet te Antwerpen in, zoodat hij tôt zestien persen in 

 gang had en de grootsle der Antwerpsche drukkers en boekhan- 

 delaars werd. De kronijkschrijver werpt eene verdenking op den 

 oorsprong van dit geld en voegt er bij, dat Niclaes met Plantijn 

 op goeden voet bleef verkeeren, alhoewel deze laatste zich verder 

 weinig van het Huis der lief'de aandroeg. 



Ten slotte wordt verhaald, dat zekere Augustijn Van Hasselt, 

 een andere aanhanger van Niclaes, door Plantijn geholpen werd 

 om, rond 1566, eene drukkerij te Vianen onder de bescherming 

 van den heer van Brederode ^ te stichten tôt het uitgeven van 

 kettersche boeken , gedeeltelijk voor Plantijns rekening en om 

 later eene drukkerij te Keulen op te richten ten dienste van 

 Hendrik Niclaes en tôt verspreiding zijner leer. 



Wij vernemen dus hier, dat Plantijn in het begin van zijn 

 verblijf te Antwerpen met ketterij zou besmet geweest zijn, dat 

 het kettersche boeken waren, die hij waarschijnlijk zonder naam 

 van drukker, van 1550 tôt 1560, zou uitgegeven hebben. dat cr 



^ Dat zulk eene drukkerij werkelijk bestaan heeft. is genoegbekend. 



