Maar, voegen wij het er bij, Plantijn voelde zich door dcn iiit- 

 sluitelijken koopmanszin van zijnen ecnen schoonzoon zoomin 

 bevredigd als door de iiitsliiitelijke leerzucht van den anderen. 

 Voor hem moest ecn drukker een ontwikkeld en tevens een 

 breeddenkend man zijn,stoffelijken verstandeh'jk vverkverstaande 

 en wetende te leiden, maar zich door het eene zoomin als door 

 het andere latende opslurpen. 3Iet slccht verborgen minachting 

 schrijft hij dan ook in 1572, aan Çayas, koning Philips secretaris, 

 die hem naar iemand gevraagd h ad in staat om de drukkerij van 

 den Escuriaal te leiden * : 



« De eerste mijner schoonzonen heeft nooit zin gehad dan voor de 

 studie van Latijn, Grieksch, Hebreeuwseh, Chaldeeuwsch, Syrisch, 

 Araabsch en voor de fraaie letteren, en heeft trouw, zorgvuldig 

 en eerlijk verbeterd wat men hem le verbeteren gaf ; de tweede 

 heeft zich nooit bezig gehouden dan met koopen en verkoopen, 

 inpakken en de zaken van onzen winkel besturen î » Geen van 

 beiden acht hij in staat eene nieuwe drukkerij in te richten; 

 hoogstens, denkt hij, zullen zij de zijne kunnen voortzetten, 

 indien zij vereenigd blijven. 



Dat Plantijn in staat was de wetenschappelijke belangen van 

 zijn vverkhuis waar te nemen, zagen wij reeds bij de keus zijner 

 medewerkers en bij het deel, dat hij zelf aan sommige werken 

 nam ; zien wij nu wat hij als drukker, als werker, als ambachts- 

 raan was. 



In de eerste helft der XVI^ eeuw had de boekdrukkunst onder 

 stoffelijk oogpunt aanmerkelijken vooruitgang gedaan. In plaats 

 van de onsierlijke vormen derletters, die gelijkmatig van grootte, 

 eentonig op voile regels voortliepen; in plaats van woorden, 

 ongeraakkclijk door hunne verkortingen, en bladzijden, onsierlijk 

 door volledig gebrek aan cenig sieraad of afwisseling, zooals wij 

 die opmerken lot tegen het jaar 1500, en zooals de Antwerpsche 

 drukken van Geeraart Leeu, Godefried Bac, Roelant van den 

 Dorp en Eckert van Homberch zich bij voorbeeld nog vertoonen, 

 zien wij in de XVP eeuw eene menigte nieuwe vormen van lelters 



* Gachard, Particularités, etc., p. 394. 



Tome XXVII. 5 



