(55 ) 



verslcrken *; — de schepenen van St.-Truidcn treden in 1235 en 

 die van Aken in d280 met den herlog van Brabant in onderhan- 

 deling nopens de voogdij hunner stad ',5 — de Brugsche wethou- 

 ders steilen len jare 1282, in overeenstemming met den graaf van 

 Vlaanderen, eene verordening op voor het wegen der koopwa- 

 ren ^ enz. enz. 



Die uitbreiding van de macbt der scbepenen maakte nu even- 

 wel bun levenslang mandaat onmogeb'jk, aangezien, volgens de 

 oude costumen,de last der plaatselijke bestuurders moest tijdeb'jk 

 zijn en voortvloeien uit de menigte *. Dit was zoo algemeen ei kend, 

 namelijk in Nederland, DuiLschland, Frankrijk en Italie ^. Er be- 

 stond 00k eene andere reden om de levenslange magistratuup 

 door eene jaarb'jkscbe te vervangen: de misbruiken en bet wan- 

 bestuur der overmoedige scbepenen badden overal bet volk lot 

 verbillering en mogcbjk wel iiier en daar tôt opstand gebracbt. 

 Zoo allbans is af le leiden uit de bewoordingen van verscbiliigc 

 cbarters, welke de steden met een jaarlijkscb scbependom begif- 

 tigen, gelijk die van Brusscl, waar racn leest : « ad preces et 

 propter iitililateni hirgensium de Bruxella; » die van Oude- 

 naarde (1272) : « mulloties requisiti » enz. 



Het was, voorwaar, eene groote bervorming in 't bestuur der 

 gemeenlelijke zaken. Maar trof zij bet doel, dat de wetgever er 

 mee bcoogd bad ? was zij bcilzaam aan de menigte? Ongelukkiglijk 

 nict. Immers na de afscbaffing der levenslange rccbterscbap be- 

 bielden de meeste vorstcn, door middel van zekere berekeningen 



' DiERicx, Mémoires sur la ville de Gand. 



^ Oorkondein bel siadsarchief van St.-Truiden. 



s Oorkonde in hol stadsarchicf van Brugge. 



■* Zîe A. VAN DEN Peereboom, Ypriann, 111,526 en volg, 



^ In verscheidene Ilaliaansche steden koos het volk zijne wothouders reeds 

 in de XI* eeuw. Frankrijk genoot dit voorrecîil krachtens privilège vau 1108, 

 verleend door Lodewijk den Dikke. Serrigny {Hist. du régime municipal en 

 France) liaait een aanlnl charters aan van Burgondische dorpen (1215-1533), 

 waaruil duidelijk te zien is dat in dit gewesl het volk zijne eigene schepenen 

 kiczcn mocht {Bévue critique de jurisprudencCyWU, 159). 



Tome XXXIII. 5 



