( 41 ) 



bracht ten laste van zeven dcr afgestelde wetliouders; deze wer- 

 den voor altijd vervallen verklaard van liun ambt, maar de 

 andcre behouden, en ten slotte het besluit der vorstin te nict 

 gcdaan (2i> Juli 1277). 



De invloed der rijke scbepenen was dus grooler geweest dan 

 de klaar uifgedrukte wil der menigte; maar wien zal dit verwon- 

 deren? De grootsle en machtigsle geslachten van Gent waren in 

 lict schependom vertegenwoordigd, nanielijk de Borluut's, Ulen- 

 bove's, Bette's en Rijm's, al mannen die heerlijk gebied hadden en 

 op wie de Fransche koning wilde rekenen. 



Margarela's opvolger, Gwijde van Dampierre, op zijne beurt 

 met de XXXIX in twist geraakt, werd in die botsing ook verne- 

 derd en verminderd; maar toch had het beruchle schepenenkorps 

 van Gent zijne roi gespeeld, en toen Philip de Schoone in 1501 

 als heer en meester te Gent kwam, schafte hij het af en verleende 

 die siad een nieuw schependom, dat telken jare zou gekozen 

 worden door vier vorstelijke en vier stedekiezers, poorters. 't Zal 

 zeker meer uit noodzakelijkheid dan uit liefde voor het volk 

 geweest zijn dat de Fransche koning dàar dewenschen der menigte 

 voldoening gaf? De toesland schijnt inderdaad te Gent hoogst 

 bedenkelijk geweest te zijn ; het onderzoek, door den koning over 

 de handeiingen der XXXIX bevolen, bracht aan het licht dat de 

 zeven afgestelde scbepenen zich plichiig geraaakt hadden aan 

 partijdigheid in 't oefenen der justitie, aan népotisme, verdruk- 

 king der armen, zorgeloosheid in 't bestuur der finantiën, en dat, 

 als gevolg van dit ailes, eene reeks van wanordelijkheden, gelijk 

 familieveeten, sluipmoorden en opcnlijke gewelddaden de rust en 

 veiligheid der burgers hadden in gevaar gebracht. Wil men een 

 dcnkbeeld van wat te dien tijde het schependom te Gent was, en 

 hoc de magistratuur misschien overal handelde, waar een klein 

 getal geslachten het schependom levenslang in bezit hadden? Een 

 der getLiigen van het onderzoek legen de XXXIX verklaarde, 

 onder deze niet min dan zes en twintig bloedverwanten te telleu. 

 Welke waarborg voor onpartijdige justitie! ... 



Wat de slad Gend in 1501 verkreeg zal wel als het palladium 



