(44) 



tôt de bolsing is cène reeks van feitcn, gelijk aan dcgcnc, welkc 

 wij eldcrs liebbcn aangetroffen. Het is bewezen (zegt de geraeldc 

 oorkonde) dat vêle ordonnanliën en verordeningcn door de 

 IJperscbe schepenen gemaakt, cchle knevelarijcn zijn voor het 

 volk, hoogst nadeelig aan 't algcmcene welzijn; dat de naagistraten 

 waren aangcmaand geweest om de misbruiken te doen ophouden, 

 maar dat zij daar niet hadden willen van liooren, hoewel een 

 oploop van het volk te voorzien was \ Men ziet, overal Avas wille- 

 keur, misbriiik van gezag. 



In de kleine Vlaamsche stcden was ook het schepcndoin in de 

 macht der vermogenden. De charter van i9 October 1276 door 

 Margareta van Constantinopel aan Aalst vcrleend, meldt ons dat 

 ook daar de geringe man, « home de vilain métier », niet aan de 

 schepenentafel zitten mocht. Als daar de begoede lieden maar 

 beter waren dan te Gent, Brugge of IJpcr! 



Gelijke gescbillen tusschen de hooge en lage standen, of, 

 nauwkeuriger gesproken, tusschen de willekeurige meesters en 

 de verbitlerde verdrukten, ontstonden ook in de andere Belgische 

 gewesten. In Vlaanderen gelnkkig maar kortstondig, waren de 

 twisten in Brabant langduriger en bloedigcr. De vrocgste omwen- 

 teling, welke 't volk er tegen de geslachtcn ondernam, schijnt te 

 Leiiven geweest te zijn en op te klimmen tôt het jaar 1225, doch 

 bijzondcrheden daarover zijn niet bekend. Alleenlijk kiinnen wij 

 uit een later feit opniaken dat de poging niet ongunstig zal uit- 

 gevallen zijn voor de schepenen, die ook daar tôt de geërfden 

 behoorden. Zes en dertig jaren iater zien wij de neringen een 

 rechtstreeksch deel nemen aan 't stadsbestuur, in eenen raad die 



* « Nous avons irové et bien i apert que moult plusieurs ban et keures et 

 establissements que eschevin avoient fait à Yppre esloient grief et damageus 

 outre raison à ceaus des mesliers et au commun pourfit de le ville, et que 

 chou estoit li occasions pour coi cil des mestiers sestoient mut et meisme- 

 ment que li eschevins avoient estei sofïisament requis de lamender et de 

 mettre en estât souffisant et il ne lavoient mie fait et tant i avoient demorei 

 que bon savoient le péril de lesmeule. . » (Gemeld Privilegeboek, bl. 82^) 



