( 50 ) 



De Vlamingen (zegt hij) werden alsdan zelven heeren van hun 

 land, de kleinste gelijk de grootste : 



« Si ni et la roy ne justice 

 » Dedens Flandres ne seingnorie, 

 » Si en furent Flamenc seingnor 

 » Le petit comme le greingnor *. » 



Laten wij zien hoe dit gekomen is. 



Was de Iweede helft der XIII® eeuw gunstig geweest aan de 

 volkszaak, de XIV^ zou de gemeenten zien klimmen tôt het top- 

 punt hunner macht en sterkte. Wij hoeven hier de geschiedenis 

 niet te herhalen van die waarlijk reusachtige kampen, welke uit 

 de zucht des volks, om zijne plaats in 't bestuur te verkrijgen, 

 zijn ontstaan. Evenals de overwinning te Woeringen, in Brabant, 

 het sein was tôt den roep naar meerdere volksmacht, evenzoo 

 galmde op den heugh'jken dag van Groeninge een fiere vrijheids- 

 kreet, die niet alleen in Vlaanderen en de aanpalende geweslen, 

 maar zelfs verre in Europa weerklank vond en voor velen het 

 uur der ontvoogding bespoedigde. Jean d'Outremeuse betreurt 

 het, dat Adolf vaii der Mark in den aanvang der XIV® eeuw het 

 groote bloed der natie deed overvloeien in de ambachten en aldus 

 langzamerhand de eer der ridderschap verdwijnen moest. Het 

 uitgestrekt vermogen der edelen verzwakt inderdaad, dat der 

 neringen komt op : 



« Or poieis chi entendre, je le donne assentir, 



» Cornent li Ligois pueple se prist a engrandir, 



» Et ont fralerniteit et si volt consentir 



» Li evesque de Liège, leur peirdent sans mentir 



» Les nobles la puissanche que seulent obtenir -. » 



Toen genoemde bisschop overlcden was beproefde de adel om 

 de verlorene macht terug te winnen, maar in den vrede, die op 

 de botsing tusschen de geslachten en de beenhouwers ontstond, 



^ GODEFROID DE PARIS, V. 437. 



* Jean d'Oltremeuse, La Geste de Liège, v. 7228-7232. 



