( 96 ) 



het hof des graven gcbracht *. Langzamerhand trachtten de 

 Vlaamsche vorslen al der schcpenen oordcelen aan een beroep te 

 onderwerpen, maar de gemeenten liielden sterk aan hunnc voor- 

 rechten en de strijd daarover werd van weerskanten met hard- 

 nckkigheid doorgezet. In J329 besliste Lodewijk van Crécy dat 

 de vonnissen der Brugscbe scbepenen door zijn hof konden 

 gewijzigd worden, namelijk wanneer zijn baljuw oordeelde dat 

 het gewijsde slccht was. 't Jaar nadien maakte hij drie vierscharen 

 bij de bank van Bi'ugge, bepalende dat men van de eene tôt de 

 anderc in beroep mocht gaan; konden de beide vierscharen het 

 niet cens worden, dan moest het beroep voor de kamer des gra- 

 ven worden gebracht. De Vlaamsche steden bleven zich verzelten 

 en de graaf moest denieuwe maatregelen ten jare 1538 intrekken; 

 edoch de hertogen van Burgondië wisten het plan door te drijven 

 entoen in 1585 Philip de Stoutete Rijsel eenen raad van finantiën 

 en van justitie instelde, zagen de scbepenen hun oud privilège 

 ernstig bedreigd. Wel was, naar luid dier inslellingsbrieven, 

 die Raad maar voor twijfelachtige zaken opgericht en bleven de 

 Vlaamsche steden er zich met kracht tegen verzelten — maar de 

 val der gemeentemacht in 1452 deed allen weerstand ophouden. 

 De vorst had het pleit gewonnen. 



De vier groote Vlaamsche gemeenten hadden, buiten hooger- 

 gemelden Raad, nog een beroep bij het Parlement van Parijs, 

 hetwelk wij van de XIII"^ tôt de XV" eeuw veelvuldig ingeroepen 

 zien. De archieven der graven van Vlaanderen en der Reken- 

 karaer te Rijsel bevatten daarover eene menigte stukken , gelijk- 

 mede de archieven der bedoeîde steden. Zoo vinden wij in de 

 rekening van Ondenaarde over bel jaar 1447-1448 het bewijs, dat 

 de scbepenen van dit lijdstip niet minder dan drie beroepen op 



* « Li ciiens les fera juger par banc deskievinage un u {ou) plusieurs ke il 

 \ouai [voudra] eslire en le comté de Flandre. » {Costumen van Brugge, uit- 

 gegeven door Gilliodts, I, 250.) 



Zip daaromtreni eene ordonnantie van Philip van Thietté (1504), erkennende 

 dat de debatlen lusschen den graaf van Vlaanderen en eene zijner steden van 

 dit gewest toi de bevoegdheid bebooren van de acdere steden. (Warnkœnig 

 et Gheldolf, Histoire d'Ypres, 442.) 



