(110) 



De benoeming van de bevelhebbers der gemeenten van Vlaan- 

 deren en Brabant was over 't algemeen een reclit der schepenen, 

 maar de kastelein voerde namens den vorst de benden ten strijde. 

 Eenige schepenen nochtans behielden niet lang het redit tôt 

 benoeming der krijgsoversten : Amiens verloor het reeds in 1517, 

 toen de koning van Frankrijk het zich aanmatigde. 



Van aanzienlijk behing voor eene gemeente was het beheer der 

 finantiën; een wijs gebruik der gelden, voortkomende van de 

 belastingen en andere gemeentelijke inkomsten, was te allen tijde, 

 gelijk heden nog, eene eerste vereischte voor eendcgelijkbcstuur, 

 voor de welvaart en rust der ingezetenen.Te Gent kozen aanvan- 

 kehjk de schepenen, in bijzijn des baijuws, eenige achlbare lieden 

 die de lasten onder het volk verdeelden; over het algemeen 

 konden nergens nieuwe lasten îngevoerd worden zonder de toe- 

 stemming der geheele gemeente. De XXXIX, die in gemelde slad 

 zooveel vermogen hadden, konden geene nieuwe hulpbronnen 

 openen zonder de « boines gens de le vile ou de le plus saine 

 partie * te raadplegen , en de graaf, gelijk de goede lieden, of 't 

 meeste deel van hen, moesten de voorgestelde belasting goedge- 

 keurd hebben. Was er behoefte aan geld, en waren de schepenen 

 en de graaf het omtrent de nieuwe middelen cens, dan moestmen 

 a par cri générale de goede lieden op eene bepaalde plaats bijeen- 

 roepen om hun, voor de schepenen, het voorstel te doen, en dit 

 mocht niet aangenomen worden indien de meerderheid en de 

 vorst er ongunslig aan waren '. Ziedaar wel een bewijs van zelf- 

 regeering voor het einde der Xlli^ eeuw, en een recht, dat zeker- 

 lijk menige stad onzes lands in onze eeuw aan de middelceuw- 

 sche gemeente mag benijden! 



Op 't einde van ieder dienstjaar waren de schepenen verplicht 

 derekening van hun bestuur neder te leggen.Ditgeschiedde door 

 de ontvangers, namens de schepenen, en met zekere plechtigheid, 

 in 't openbaar, aan de commissarissen van den vorst, die zich dat 

 recht in de XIII"' en XIV^ eeuw overal aanmatigde. Ieder arlikel 

 der ontvangsten en uitgaven werd voorgclezen, clke nicuw igheid 



* Warnkqenig et Gheldolf, Histoire de Gand, SA. 



i 



