( 120 ) 



Schicr overal was 't voorwaarde dat, om eenc stad te mogen 

 meebesturen, men aldaar het poortersrecht moest bczitlen. Voor 

 de stad Nijvel evenwel stapte men over dat beginsel heen krach - 

 tens de ordonnantie van 14 Juni 1434, waarbij den poorters van 

 Brussel en Lcuven vergund wei d het scbepencnambt uit le oefe- 

 nen te Nijvel*. Poullet bewijst dat men gedurende de XIII® en 

 XIV" eeuw in 't prins-bisdom van Luik te gelijkcr tijd schepene 

 kon zijn in twee of drie sieden of dorpen ^, en ook in Henegouw 

 werd voor de gemeenteh'jke wethoiiders niet altijd op het poor- 

 tersrecht acht geslagen. Ten jare 1776 slelde men als schepenen 

 voor de stad Ath verscheidene lieden voor, die in Frankrijk gebo- 

 ren, maar reeds eenigen lijd te Ath gevestigd waren. De Geheime 

 Raad oordeelde dat de geboorte op vreemden grond geen bcletsel 

 moest zijn tôt de benoeming der bedoelde lieden , aangezien 

 (merkte hij op) de magistraatspiaatsen le Ath « n'étaient pas pei^- 

 manentes et ne constituaient pas proprement des offices formés. » 



Daar, waar men niet in de stad zelve moest geboren zijn, was 

 toch voorwaarde dat men er eenigen tijd moest verbleven heb- 

 ben : te Antwerpen, volgens de charter van Jan IIi,gedngleekend 

 van 1534; te Oudenaarde volgens vernieuwd decrcet van 27 April 

 1665. Te Rijsel was bedoeld vcrblijf bepaald op éen jaar en éencn 

 dag; te Veurne was het verblijf in dekastelnij, gedurende éen 

 jaar , even geldig als hadde men in de stad zelve gewoond. 

 Te 's-Hertogenbosch, uitwijzens de charter van 1356, moest men 

 twee jaren gewoond hebben. Maar ook dcze regel bleef niet zondcr 

 uitzondering : na het overlijden van burchlgraaf Vilain XIIII, 

 voorschepene der stad Cent (1777) oordeelde de regecring dat die 

 plaals, aan welke 't voorrecht was verbonden van voor te zitlen in 

 de Staten en de bestendige afvaardiging der provincie, best toe- 

 kwam aan den baron Lebailly van Marloop, die deslijds burge- 

 meesler van Bruggc was, en prins Karel van Lorreinen benoemde 

 hem inderdaad toi hoofdman der Gentsche magislraluur. 



' Luyster van Braba?il, II, 96. 



* Poullet, Essai sur rhistoire du droit crimintl dans l'ancienne princi- 

 pauté de Liège, liv. I, cliap. Il, 75. 



