( 122 ) 



moesten de geslachten pcrsoncn kiezen « nut ende gcqualificcert, • 

 terwijl voor gezwoornen, door de iiatiën voor te stellcn, a lic- 

 den van eeren » werden gevraagd. Anders kon 't ook niet zijn, 

 aangezien de sehepenen verplicht waren den herlog van Bra- 

 bant, op hunne koslen, te volgen ter lieirvaart, helgeen natuur- 

 lijk bezit, fortuin doet onderstellen. 



Deze vereischtc, overoiid — bij de Romeinen kon niemand 

 aan 't bestuur komen indien hij geene 25 dagvvand land in eigen- 

 dom bezat — bleef in Brabants boofdslad langen tijd overbcer- 

 schend. Word een begoed poorler zelfs niet in een der geslachten 

 opgenomen wanneer bij eene nering had uitgeoefend, lenzij de 

 koning hem in zijnen rang hersteld had (ordonnantie van 10 Juni 

 1605), eene verordening van 12 Juni 1018 schreef voor, dat 

 degene, die in 't sehependom komen wilde, moest bewijzen wet- 

 lige afstammeling le wezen van een lid der geslachten, die niagis- 

 traat of deken van een gilde was geweest. Men ziet, het beginsel 

 was onveranderlijk : fortuin. 



In sommige plaatsen moesten de sehepenen er een paard kun- 

 nen op nabouden, gelijk te Veurne*, welke verplichting ook was 

 opgelegd aan de gezwoornen van Kamerijk. In het kort, over 

 't algemeen was de eerste voorwaarde te zijn :« homme de bien et 

 non pour surcharger la ville, » geiijk eene ordonnantie van 

 6 December 1653 zegt; « bonnes gens, loiaux et soiispeçon à 

 leur escians, » volgens eene charter des heeren van Aulne, van 

 'tjaor 1288; « de bons anciens bourgeois et habitans... des plus 

 souffisans et notables qu'ils pouront trouver, welke uitdrukkin- 

 gen mon vindt in een règlement van 16 Auguslus 1551 voor de 

 stad Gccraardsbergen ^. 



In Duitschland moesten de sehepenen en andere oordeelvindcrs 

 burgers zijn » gevestigd in grond en bodem » en voor de zege 



* « Nous Guis, cuens de Flandre. . .avons ordené, que nul ne soil ne puist 

 eslre eskevin ni burchmaistre dedens nostre ville de Furnes, sil ne lient keval 

 de le valour de cent sol. . . » 



' A. DE PoRTEMONT, Beclierches historiques sur la ville de Grammont, II. 

 (Pièces justi(icat!ves, n°' XXX et XXX»»'^- «.) 



