( 123 ) 



cler gilden en vi'ije steden ook lot de geslacliten behooren ; 

 h. V. te 3Iaagdenbiirg, te Schweidnitz en overal, wajir het Maag- 

 denbiirgsclie rechtgold; ook te Aiigsbiirg, Bazel en elders.Tot aan 

 de overwinning der ambacbten badden allcen de geslaclUen dus 

 zitling en stem in de scbepenenkainer, maar zoo rap deed bet 

 deniocraliscb beginsel daar voortgang, dat reeds in 1574 er onder 

 de zeven-en-twinlig recbters of schepenen sleebts nog tvvee tôt 

 de geslachten behoorden *. 



Wij boeven bier niet teriig te komen op betgeen wij in 't 

 2* boofdstuk zegden over den slrijd voor — en de spoedige ver- 

 breiding van mildere beginselen , welke nien getiurende de 

 XI V^ eeuw, vooral in Vlaanderen, beeft opgemcrkt. Daarvan 

 wordt een merkwaardig voorbeeld geleverd door Gent, alwaar 

 de magistratuur gedurende langen tijd samengesteld was uit 

 grondbezitlers (cdele of niet) en poorters (cives gebeeten); voorts 

 uit leden der kleine neringen en andere, gekozen uit de weverij. 

 De Meyeke, en na bem de l'Espinoy en Cornelissen, merken op 

 dat een der Gentsebe schependommen , beslaande uit dertien 

 leden, gezegd werd telkens te bevatten drie poorters (edcl of niet), 

 vijf mannen der neringen en vijf van bet wolambacbt, en wel in 

 deze orde : de eerste, vierde en zevende uit de poorters; de 

 twecde, vijfde, aehtste, tiende en twaalfde uit de neringen; de 

 derde, zesde, ncgende, elfde en dertiende uit bet wolambaebt '^. 

 Deze orde en scbikking werden evenwel niet bestendig gevolgd, 

 maar zij bestonden in nog andere Vlaamscbe steden, gelijkmede 

 in Frankrijk. 



Babeau, onder andere, meldt dat mcn, bijzonderlijk in 't zuiden, 

 iedcr der vier consuls koos uit groepen van corporatiën, samen- 

 gesteld naarvolgens bun maatscbappelijk belang, en Elie Rossignol 

 baalt als voorbeelden daarvan aan, dat te Geilbac de eerste consul 



» Von Maurer, III, 576. 



' De vrede van Gaver (1433) verbrak het zoo evengemelde gebruik le 

 Gent door te bepalen dat in 't vervolg de keure van 1501 op het punt der 

 welsvernieuwing slipt zou gevolgd wordeu, dat is, dat men de zes en twintig 

 schepenen zou kiezen uit gansch het licliaam der slad, zonder eenig aanzien 

 op de neringen of op de drie leden. 



