( 132 ) 



Deze maatregcl, in 't voordeel der behoefligen genomen, bestond 

 in geene andcre stad van ons land (zegt Gachard), en inderdaad, 

 wij hebben nergens elders dergelijke voorwaarde aangetroffen ^ 



In sommige plaatsen waren de schepenen niet te kiezen uit de 

 algemeenheid der poorters, maar volgens wijk of parocbie. Zoo 

 b. V. te Charleroi, waar drie schepenen van de hooge en drie 

 andere van de benedenstad moesten zijn, terwijl de bnrgemees- 

 ter, volgens beurt, nu eens uit het eene, dan uit het andere deel 

 der stad benoemd werd. De keure van 1212, voor de stad Cent, 

 scbreef voor dat uit iedere der vier parochiën, destijds aldaar 

 bestaande, minstens éen persoon tôt schepene moest gekozen 

 •worden, en wel vôor al de andere. 



Eene uitzondering, welke wij niet onverlet nîogen laten, vin 

 den wij sjeboekt voor Keulen, alwaar de aartsbisscboppen door 

 hunne burehtgraven lieten onderzoeken of de gekozene magistra- 

 ten wel licliamelijk zôo gevormd waren dat zij als kloeke en 

 flinke verdedigers der justitie konden te voorschijn tredcn met 

 zwaard of degen. « Onze burchtgraaf of zijn opvolger (zegde 

 ecn prelaat van de XII'' eeuw) moet naniens onze kerk in de 

 schepenenbank de lieden zetten, gekozen door hunne mcdebroe- 

 ders, maar hij moet wel acht nemen en zelf onderzoeken of zij 

 niet gebocheld, krom, mank, scheef, doof, stameraar of door 

 lamheid of melaatschheid geslagen zijn '. » 



Al wie door of namens den vorst, door den dorpsheer of door 

 zijne medeburgers tôt schepene was gekozen, had in de meesle 

 plaatsen 't recht niet, zich aan de vervulling van het ambt te ont- 

 trekken, alhoewel men reden had om er van verschoond te blij- 

 ven. Talrijke kinderen hebben, oud of door lichaamsgebrek 

 gekwollen le zijn was derhalve niet altijd eene geldige reden oni 



* Gachard, Collection de documents inédits, III. 



* Lacomblet, Urkundenbuch fiir die Geschichte des Niederrheins^ I, 303. 

 (Enquest van hel jaar 1 169.) 



