( 159 ) 



dat de gemeentelijke raagistratuur op vêle plaatsen te lalrijk was 

 en uilte het verlangen dat het Bclgisch gouvernement naar mid- 

 delen zou zoeken oni ze le verminderen; maar de Geheime Raad, 

 daarover gchoord^ oordeelde de uilvoering van 's keizers ont- 

 werp onuitvoerbaar. DiERicx,voorzitter van den Raad vanVlaan- 

 deren, twee jaren nadien geraadpleegd opzichtens ecne ontwor- 

 pene vermindering van 't getal scliepenen te IJper, gaf ten 

 antwoorde dat de regeering zekerlijk het recht had dit te doen, 

 raaar « dat de Vlaniingen den ouden vorm van hun besluur 

 beschouwden aïs cen soort van voorrceht, hetwelk zij innig ver- 

 bonden achtten met hunne vrijheden, en dat zij nooit lichtehjk 

 eene afwijking of wijziging daarvan hadden aangenomen ^ 

 Dezelfde gehechtheid aan de gemeentelijke instelling werd ook 

 betoond door de Brabanders; immers schier al de volksopstanden 

 te Brussel onistonden door betwistingen omtrent de verordenin- 

 gen, die de samenstelling, de attributiën of den invloed der wets- 

 korpsen bepaalden. 



Het recht des volks om zijne magislraten te kieze.n klimt op tôt 

 het begin der Belgische geschiedenis. Strabo verzekert dat de 

 steden hunne afgevaardigden zonden naar de algemeene vergade- 

 ringen, en toen Rome 's gezag,hier gevestigd was, koos de curie 

 hare overheid onder de achtbaarste decuriones, zonder dat de 

 graaf daar tusschenkwam. Het bcstaan eener vrije magistratuur 

 voor iedere meentucht, tijdens de Frankische overheersching, is 

 niet te betwisten; daarvan getuigen de eapitulariën van Dago- 

 bert^, van Karel den Groote ^, van Lodewijk den Goede ^ en van 

 Karel den Kale ^. 



* description au Conseil Privé^ du 13 février \lS'5G^cukT^D, Collection de 

 documents inédits, HI. — Builen de hoogergenoemde steden, welker bestuur 

 eene beperking onderging, zijn nog te melden Wervik en Nieuwpoort. 



' An. 630, 52« artikel. 

 ' An. 809, 22e artikel. 



* An. 849. 

 ^ An. 877. 



