( 140 ) 



Sedert de inrichting der keurgemeenten werd het volksrecht 

 len onzent grootelijks gewijzigd, echter nict in Frankrijk en in 

 vêle Duitsche steden: allbans de evenberoepene capitulariën der 

 Frankische vorsten werden bij onze zuiderburen door den 

 H. Lodewijk tcn jare 1256 voor de meiers bekrachligd in eene 

 ordonnantic, welker eerste artikel bepaait, dat genoemde magis- 

 traten in gebeel bet rijk telken jare, daags na 't feest der 

 HHt Simoen en Jude, zouden gekozen worden. Overigens men 

 leest in de inleiding tôt de Ordonnances des Rois de France 

 (II, 5), dat de openbare zaken toeverlrouwd waren aan magis- 

 traten, gekozen door en onder de burgers. Wat Duitscbland 

 betreft, daar vinden vvij verscheidene plaatsen, waar de sebepenen 

 en andere oordeelvinders door de gemecnte gekozen werden, b. v. 

 te Soest. 



Onze oude keuren deelen over het algemeen weinig of geene 

 bijzonderbeden mede over de wijze, waarop de sebepenen wer- 

 den gekozen; nocbtans moest er wel eene regeling beslaan. Het is 

 te denken dat men in 't begin ook bierin de oude gebruiken zal 

 gevolgd bebben, betzij men de keus liel vallen op de meestbe- 

 goeden, de boogstbejaarden, de ervarensten uit eene meentucht, 

 of eenige van elke dezer soorten. Aan bet algemeen stemrecbt 

 werden ecbter na verloop van tijd verschillige afwijkingen toe- 

 gebracbt. Was er woeling, wanorde of slecbte keuze geweest? 

 Vreesde men den te groolen invloed dergenen, die verreweg de 

 talrijkste klasseuitmaakten,ofdien der gekozenenzelven,diebun- 

 nen sterksten steun moesten vinden in de lage standen? Mogclijk 

 wel, anders zouden de steden niet zoo goedscbiks van 't slemrecht 

 afgezien bebben, gelijk 's-Hertogenboseb, die, volgens verklaring 

 van bertog Jan van Brabant, in 1336, bem bad « geconsenteert 

 » ende overgegeven mit boiren vrije wille, dat (zegt de vorst) wij 

 » ende onze oir emmermeer mogen setten seven scepenen ende 

 » seven gesworenbinnen onse voirschrevene stat, die ons orberlic 

 )' ende goet sullen duncken ^.. » 



* Register van privilèges, d" 5, bl. 97. — Rijksarchief te Brussel. 



