( 132 ) 



koos nien twee schepenen, terwijl de zevende getrokken werd uit 

 de drie laatste kandidaten, die leden waren van de weverij *. 



De schepenen van Mechelen, krachtens de overeenkomst met 

 Philip den Goede, van i 439, boden aan den vorst, in de XVIP eeuw, 

 den gouverneur-generaal ieder jaar vier kandidaten aan voor 

 de twee plaatsen van comrnunemeester, en achttien voor de 

 zes schepenenplaatsen, te weten : negen uit de poorterij, drie uit 

 het ambacht der lakenwevers, drie uit de nering der bakkers en 

 drie uit de nering der vischkoopers. Van de twaalf schepenen 

 bleven er allijd zes (de jongslgekozenen), in bediening ^. 



In Vlaanderen, Hencgouw, 't Namensche, 't Doorniksche en 

 Luxemburg was het benoemingsrecht der rcgeering niet on- 

 derhevig aan de beperkingen, welke wij zoo even voor Brabant 

 en de heerlijkheid van Mechelen aanhaalden. In de steden van die 

 gewesten had gcen korps of corporatie het privilège tôt aanbie- 

 ding van kandidaten, maar het gouvernement placht den bisschop 

 der stad, waar hij de wet wilde vernicuwen, of den krijgsbevel- 

 hebber, waar eene sferkte was, of den schout (gelijk te Antwerpen 

 en te Mechelen) schriftclijk uit te noodigcn om hem de personen 

 aan le wijzen, welke zij oordeelden waardigst te wezen om in 

 het magislraat te komen ^. Te Mechelen werd ook advies gevraagd 

 aan den voorzitter van den Grooten Raad. Ieder van de geraad- 

 pleegden zond, afzonderlijk, zijne lijst, waarop een derde meer 

 namen stonden dan 't getal te benoemen schepenen bedroeg. Op 

 die lijst moest de geboorteplaats der kandidaten, bencvens hun 

 ouderdom, bcroep, gedrag en verdienste aangeduid zijn ; ook of 

 zij reeds eenigen anderen openbaren last vervulden ; of zij met 

 elkander of met de dienstdoende wethouders maagschap waren 

 tôt den graad, die door de wet gezegd was eene reden tôt uitslui- 

 ting te wezen. Deze lijsten kwamen eerst in handen van den 

 Geheimen Raad om er verslag over te doen aan den gouverneur- 



* Gachard, Docum. historiq., III. 



' Gachard, meergemelJe notice. 



3 Te Aih was lot in 1652 de benoeming overgelaten aan den kastelein, 

 maar geschiedde sedertdien door den gouverneur-generaal, op eene dubbele 

 lijst, door den hoogbaljuw en kastelein opgesleld « selon le bon plaisir » 

 dier heeren. (Jean Zuallart, La description de la ville d'Ath.) 



