( 183 ) 



nieuwe wethouders aldaar,bijhet eedzweren, stonden « voirtghe- 

 richt blootshooffs, » om iedcr woord des nieiers te hooren en a per- 

 » fect naersegghen » . De schepene legde de twee voorste vingeren 

 op het kruis en verklaarde : « dat en sal ik n} et laten om vader 

 » en moeder, om siister of broeder, om gifte of om gave oft om 

 » tgeenderley. noch om de vreese van de doot ^ » 



Men eischte van de schepenen zekere voorwaarden van onaf- 

 hankelijkheid, ten einde geenen twijfel nopens hunne onpartij- 

 digheid te laten ontstaan. Wij hebben vroeger gezien dat geen 

 schepene olficier mocht zijn van den vorst of van eenen anderen 

 heer; waren zij te Luik, vôor hunne aanstelling, lid van den raad 

 des vorsten of van dien der kerk, en uit dezen hoofde bezoldigd, 

 men slond hun toe daarvan te blijven deel maken; na hunne 

 benoeming tôt schepene mochten zij dergelijke posten niet meer 

 aanvaardcn 2. 



In verscheidene steden was 't voorwaarde dat elke nieuwaan- 

 komende schepene eene zekere som betaalde of eenig geschenk 

 deed voor de tafel. Alzoo werd ten jare 1450 door de schepenen 

 der stad Luik vaslgesteld, dat elke nieuweling in 't magistraat een 

 mark fijn zilver zoude geven, bestemd tôt aankoop van eenen 

 zilveren schotel, ten gebruike der schepenen, of van eenen zilve- 

 ren beker, waarop de nieuweling zijn wapen mocht doen gra- 

 veeren. Van dit voorwerp mochten de schepenen beschikken bij 

 uitersten wil, op voorwaarde nochtans dat hunne erfgenamen dan 

 het goedkeuringsrecht van het testament hadden te kwijten. Van 

 dit laatste, evenwel, kon het schepenencollege ontslaan ^. 



* Welvaarts, Reusel,naarde archievenvan PosteVs abdij. 



" Zie La Paix de S^- Jacques en Le Régiment de Heinsberg. 



s « Item avons avant ordineil et accordeit tochant le marc dargent, 



que cascun de nous paye a sa réception, qui con\:ertis est en vassel dargent 

 dont chî devant est faite mention, que dors en avant ung cascun de nous 

 porat ledit marc dargent en leile vassel que convertis avoil esteil, ordineir, 

 laissier, testaleir et almoisneir a son bon plaisir, a avoir après son deces; et se 

 ordineit, lesiateit ou almoisneil ne lavoit, quil parvegne, ceide et eskie a sa 

 femme, enffans, boires et remanans, tantost après son deces; en ce adjosteit 



