( 196 ) 



Hadden de ridders te Brussel en te Middelburg den voorrang ', 

 te Rijsel was deze voor de koningen der EpineUe, die tôt hel 

 schepenenambt geroepen waren, alsmede voor degeiien, welke er 

 geworsteld of op hunne eigene kosten laten worstelen hadden 2. 

 Men kon dit beschouwen als eene hulde aan den ridderlijken 

 raoed ofwel als een blijk van erkentenis aan hcn, die meegewerkt 

 hadden cm 't vermaarde worslelspel tôt roem en voordeel der 

 gemeente in bloei tehouden. 



De quaestie van den voorrang, alsmede dieder werkverdeeling, 

 kwani somtijds de een>gezindheid aan de schepenentafel slooren; 

 loch vinden wij hier zoo veel geschiilen niet als in Frankrijk, 

 waar gemelde punten misschien niet goed geregeld waren. Wij 

 kennen gcene Belgische gemeente van welker welhouders te zegge n 

 is 't gecn over die van Soissons b. v. is geboekt : « des quatre 

 » échevins l'un defîaisoit tousjours ee que l'autre avoit faict ^. » 

 Zoodat men raden kan welke verwarring en gekijf er daardoor 

 op 't raadhuis zullen onlstaan zijn! Te Dijon was 'ta! even erg in 

 1783; dâar moest men, om een einde te stellen aan de verdeeld- 

 heid der zes schepenen, hen allen vervangen.... 



Er waren evenwel steden in Frankrijk, waar de verschiilige 

 dicnsten nauwkeurig omschreven en goed verdeeld waren, zooals 

 Bordeaux en Toul. ïe Atrecht waren ook de raoeilijkheden voor- 

 komen door de bepaling, dat de schepenen ieder jaar door het lot 

 zouden lalen aanwijzen — «par billets dans un chapeau » — wat 

 ieders last en bediening zoude zijn -*. 



Magistraten, bedeeld met zulke uitgestrekte en hooge macht 

 als de schepenen, moesten, al ware 't maar enkel geweest om een 

 goed figuur le maken bij de openbare plechtigheden, een aantal 

 lieden, gewapende en andere, onder hun gebied hebben. Zij 



* Volgens beslissing der commissarissen van 1 Augustus 1514. 



* Charter in 't arcbief der stad Rijsel, van 22 Juli 1430. 



^ Correspond, adm. sous Louis XIV (1667), I, 798. — Babeau, La ville 

 sous l'ancien régime^ 116. 



* Babeau, 117. 



