( 206 ) 



om oordeel te geven. Werd hem in de nieeste pbatsen bijzondere 

 eer Ijevvezen, raen had daarbij niet zoozeer zijne waardigheid, als 

 de gemeente zelve in 't oog. Aldus waren de zilveren staf, de ver- 

 guide schepter, de bevelstok, het bloote zwaard (te Amiens), de 

 roedenbundel met de uitstekende bijl (te Autun), vvelke in open- 

 bare plecbtigheden voor lien gedragen werden, de kenleekens 

 van "t jusiitierecht der gemeente , eene herinnering aan de 

 leenroerige inveslituur. 



Van de XIV* eeuw af waren de burgemeesters gelast met de 

 handhaving der openbare orde, althans in de steden, hetgeen, 

 gelijk eenieder weet, tôt op onze dagen in hunne bevoegheid is 

 gebleven. — In de dorpen was de grootste taak der burgemeesters 

 de invordering der taksen K 



Hoezeer in aanzien, kon de schepenenoverste evenwel niets 

 zonder zijne « gezellen in wette ». Oppermaeht bezat hij niet; hij 

 was enkel de eerste onder de schepenen, die al te zamen het bestuur 

 uitoefenden. Ook luidt overal de formuul der wettelijke akten : 

 « burgemeester (of voogd,ofproost, of meierenz.)en schepenen»; 

 in 't Fransch : « les maire et échevins; » maar nooit: le maire et 

 les échevins ». In Frankrijk werd hij zoozeer besehouwd als de ver- 

 persoonlijking der gemeente, dat het hem niet vergund was door 

 uiterlijke teekens den rouw te dragen over zijne nabestaanden ^, 

 iets wat door het schepenencollege van Amiens o. a. was beslist*. 



De kiezing van den eersten magistraat der gemeente verschilde 

 ook van de eene stad tôt de andere. Te Antwerpenhadden desche- 

 penen zelven in 1409, voor de eerste maal, twee burgemeesters 

 gekozen, wat twee jaren nadien door den hertog van Brabant 

 bekraehligd werd. De buite nburgemeester, zoo gcheeten omdat hij 

 builen het collège gekozen was, had den eersten rang, doeh moest 

 schepene geweest zijn, en « een goet, notabel man ». De binnen- 

 burgemeester werd altijd gekozen onder de dienende sche- 

 penen. 



* Kempeneers, De oude Vrijheid Montenaken, II, 154. 

 ^ A. DE Galonné, La vie municipale, 29. 

 3 Augustin Thierry, II, 1084. 



