( 221 ) 



tôt in voile XVIIP eeuw.InFrankrijk was men verplicht die sedert 

 de XV" eeuwlangzamerhand af te schaffen, daar zij veelal aanlei- 

 ding gaf tôt wanorde. Dâar diende de volksvergadering eigenlijk 

 totgemeenteraad, b. v. in Champagne, hoewel men schier overal, 

 naast de algemeene stemming, eene vereeniging had van notabe- 

 len, als tolk van den wil der menigte en door de schepenen in 

 gewone gevallen om raad gevraagd. 



In de slad, alsmede in de kastelnij van Veurne, ontmoet men 

 a scabini encoratores » tijdensdeXIIl* eeuw. Voor destad tellenwij 

 er tien in eene charter van 1442. In 1380 had de bestuurlijke 

 vereeniging plaats van de stad en de kastelnij en werd het magis- 

 traat toen samengesteld uit eenen burgemeester en landhouder 

 der commune, eenen burgemeester en landhouder der wet, en 

 twintig schepenen en keurheeren. 



De bediening van rentraeester was in 1546 door de commissa- 

 rissen ter welsvernieuwing afgeschaft en in zijne plaats gelaslte 

 men « drie regierders » met de ontvangst en uitgave voor het 

 bestuur. 



Te IJper waren in 't jaar 1180 camerari. Zou men dit woord 

 moeten overzetten door kamerlieden, kamerheeren, bijeenko- 

 mende in eene beslotene plaats, in tegenstelling van de onder den 

 blooten hemel rechtdoende schepenen ? Vermoedelijk waren zij 

 de onmiddellijke voorgangers van « de raden der kamere, » die de 

 IJpersche wethouders tôt in 1794 met hun oordeel steunden. 

 Ook hier zien wij gedurende de middeleeuwen raenigmaal de 

 gansche meentucht opkomen : « scabini et commune de Ypra, » 

 tôt het nemen van belangrijke beslissingen, onder andere in 1217 

 en 1280 *. 



De gezwoornen verschijnen in het midden der XIII*' eeuw; 

 gekozen uit de lakenhandelaars, die lot de ontwikkeling en bloei 

 der gemeente machtig hadden bijgedragen, hadden zij beraadsla- 

 gende stem. IJper had in de XlIP eeuw schepenen, raden van 

 kamere, notabele poorters, ten getale van zes en twintig, en die te 



* Zie de desbetreffende oorkondeu bij Warnkoenig en Gheldolf, Histoire 

 de la ville d'Ypres {pièces justificatives). 



