( 240 ) 



VII 



De schepenen mogen niet beleedlg^d ^ordcu. — iStraffeu looi* 

 weerspaiinige schepeueii en voor zulke, die plichtig waren 

 aan ^anbestuur of oneerlljkheid. 



De gcmeenlelijke magistratuur, door de menigte met cerbied 

 en ontzag en door de vorsten zelven met onderscheiding beje- 

 gend, moest, gelijk men kan denken, tegen versmading, belcedi- 

 ging en schimp van de ontevredenen beveih'gd en in hare eer 

 gewaarborgd zijn. Het oordeel der schepenen tegen te spreken, 

 te laken of le bcknibbelcn , hunne inzichten of daden te laken, 

 den blaam van 't bclachelijke cr op le wcrpen, is dan ook van de 

 vroegste lijdcn reeds beschouwd geweest als eene onverschoon- 

 bare daad en werd op aile plaalsen voorbeeldig geslraft. Hiermede 

 stond iiionmiddellijk verband bel aloude beginsel, dat men tegen 

 het oordeel der schepenen niet in beroep kon gaan. 



De keure der stad Geeraardsbergen van het jaar 1068 bepaalt 

 voor de beleedigingcn, aan de schepenen toegebracht, eene boete 

 van 60 schellingen; maar geschiedde het misdiijf den maandag, 

 dan beliep de boele tôt niet min dan 6 pond. 



Te VVavans (in Artois) was er volgens de keure van 19 Juni 

 1205 eene boete van 9 stuivers len profijle van elken schepene en 

 een goudstuk voor den heer, te betalen door eenelk, die de sche- 

 penen betichtte van valsch vonnis, tenware men bewijzen kon de 

 Nvaarhcid gesproken te hebben. 



Het « wedersegghen » van de schepenen werd te Gent volgens 

 de keure van H9:2 geboet met 10 pond, voor den graaf, en 

 5 pond ten voordeele van ieder der tegengesprokene rechters, 

 welke sommen later wcdcrkcerig tôt 60 en 10 pond werden ver- 

 hoogd, gelijk ook door de IJpersche keure van 1171 was vastge- 

 steid Te Dendermonde cvcnwel bctaalde men maar zooveel 

 schellingen. Te Dcsteldonk werd de lasteraar der wethouders 

 gekastijd met eene boete van 20 pond voor den vorst en 6 voor 



