( 257 ) 



Hendrik den Rloten, van dezelfde stad, werd tocn ook wegens 

 wanbestiiur veroordceld tôt eenen ban van tien jaren *. 



In de andere Belgische gewesten ging het ook op de schepenen- 

 hank niet altijd richtig, en zelfs waren de daden van omkooping, 

 verspilling en vervreemding van geraeentegelden in 't prins- 

 bisdom van Luik veelvuldig genoeg ora er, in gemeen overleg 

 met den vorst en de Staten, eene bijzondere recbtbank in te 

 stellen, welke tôt taak zoii hcbben de builensporigheden en mis- 

 bruiken der openbare arabtenaars te oordeelen. Zij bestond uil 

 twee en twinlig leden, benoemd voor het leven, te weten vier 

 door den zoogeheelen état primairef vier door de edelen, vier 

 door de stad Luik, twee door Hoei, twee door Dinant, twee door 

 Tongeren, twee door St.-Truiden, éen door Bouillon, écn door 

 Fosses en later ook éen door Loon. Deze rechlbank, verschillige 

 keeren afgeschafl, werd telkens hersteld, bewijs voorzeker dat 

 men oordeelde dal de instelling voorzag in eene behoefte ^. 



Er zijn ook voorbeelden, dat gansche schependommen werden 

 gcstraft, betzij door gezamenlijke afstelling, helzij op eene andere 

 wijze. Het eerste geschiedde onder andere in 1256 met de wet 

 van St.-Truiden, en wel voor hoogverraad, als de stad aan den 

 bertog van Brabant hebbende willen overleveren. De bisschop 

 van Luik verving de afgestclde schepenen door « altres riches », 

 en « fist ardre los les bois et mairiens de leurs hostcis » ^. 



Datzelfde jaar zag de stad Hoei haren schepenen een dergelijk 

 lot ondergaan. Daar hadden de gemeentelijke recbters zes inge- 

 zetenen tôt ballingschap veroordceld, zonder partijen in het 

 oiiderzoek gehoord te hcbben. Nadat het volk te vergeefs tegen 

 die onwettclijkheid was opgckomen riep het Hendrik van Dinant 

 le zijner hulpe. Dcze kwam inderdaad met eene gcwapende macbt 

 naar Hoei en beval den schepenen hun onrechlvaardig vonnis te 



* Beg. B, n' 1596, vorenvermeld. 



- Tegen de uiispraak van de rechlbank der XXILkon men beroep inslaan 

 bij de États réviseurs des XXII, gevorn)d uil veerlien leden, waaronder vier 

 benoemd door den état primaire, vier door de edelen, zes door de goede sle- 

 den. Deze rechlers waren ook onafstelbaar. 



^ Chronique de Jean D'Outremeuse, V, 342. 

 Tome XXXHL M 



