( 282 ) 



fecstdag op 't raadhuis te komen, onmiddellijk na de vespers, 

 « tant pour conférer sur les affaires qui concerneront la dittc 

 » ville, que pour se récréer en corps et boire un verre de vin, en 

 » se bornant chacun à une bouteille au plus » \ 



In vroegcren tijd moesten de gemeentelijke wetliouders vêle 

 reizen doen, hetzij om eene andere baiik « hoofdleering » te vra- 

 gen, hetzij wegens bestuurlijke ofstaalkundige aangelegcnheden. 

 Niet alleen werden alzoo dcputaliën gczonden naar de hoofdstad 

 van 't gewest, of van eenen naburigen staat, maar in tijden van 

 bcroerte of oorlog zeer dikwijlsnaar verdergelegene oorden, zelfs 

 overzee, naar Engeland. Op dergelijke tochten ging men door- 

 gaans met twee, drie, somtijds raeer scbcpenen, of met eenige 

 leden van den raad, of met andere aanzienlijke ingezetenen. 

 Evcnwel hebben wij niet gevonden dat onze wethouders deden 

 gelijk bij voorbeeld die van Provence, welke soms met gebeele 

 compagnicën uitreden, of gelijk die van Aix, waar men eene met 

 vier paarden bespannen karos gebruikte en voor de reizen der 

 wethouders eene soniin rekening brachtvan 5,700 pond... 



Dat wil daarom niet zeggen, dat de schepenen van ons land niet 

 cens de maat lieten overloopen en als modcllen van spaarzaam- 

 heid geboekt staan; neen,het « ricmen snijden uit cens anderen 

 mans leder * is sedert ceuwen hier cen spreekwoord, dat meer dan 

 cens op de gemeentelijke wethouders moest toegepast worden. 

 Te Brugge, onder andere, was het de gewoonte gcworden eene 

 hooge som in rekening te brengen voor het uitrijden der schepe- 

 nen, waarom er in 1478 een taks moest op worden gemaakt. Men 

 slclde namelijk vast, dat de burgemeestcr, buiten Vlaanderen 

 reizendc, U schellingen groote per dag zou hebben, in stede van 



meD toortsen en kaarten aïs de rekeningen werden onderzocht, (/wy. des 

 arch., B. 72.) — In 1780 klaagde meii te Marseille dat de schepenen zich 

 llambouwen deden geven voor hunne avondbpzooken (Leber, H^st. du droit 

 municipal, 5ÎIQ). — Te Atiecht kregen de wethouders, tôt in 1705, hun 

 redit van was enz. 



^ C. Dehaisnes, Inv. des arch. d'Armenlières, 3. 



