(Il ) 



Uit dien schitterendcn zegepraal kon Sanchez d'Avila ongeluk- 

 kiglijk het voordeel niet trckken, dat hij zicli voorspiegelde*; hiJ 

 dacht met kraclit en door de overwinning verdubbelden moed, deii 

 prins van Oranje aan te vallen, doch rekende zonder den waard. 

 Vôor den slag, had hij zijne soldaten beloofd de aehterstallige sol- 

 dij, die reeds van verscheiden maanden dagteekende, tebetalen. De 

 Spaansche soldaten, ongeveer drie diiizend 2, sloegen tôt muiterij 

 over, omdat hun aanleider — die geen geld ontving — zijne belofte 

 niet volbracht; zij kozen eenen^/ef^o* aan wien zij gehoorzaamden, 

 en trokken op Antwerpen af, waar zij hoopten, door plundering 

 zich zelven te bctalen. Niettegenstaande de tegenwoordigheid van 

 den landvoogd te Antwerpen, vverd het huis van den bevelvoerder 

 dcr stad, Frederik Perrenot, hcer van Champagny en broeder van 

 den kardinaal Granvelle, door de muiters geplunderd; gedurende 

 verscheidene dagen leed de burgerij groote schade. Don Louis de 

 Requesens gelukte er eindelijk in de muiterij te stillen, door het 

 betalen van eenige maanden soldij, deels in geld en dcels in laken, 

 waarvoor hij eene geldleening aanging en zijn eigen zilverwerk 

 verkocht *. 



De beide strijdende partijen verkecrden in moeilijkheden : de 

 schatkistcn waren uitgeput. Don Louis de Requesens ontving wel 

 geld uit Spanje, doch zoo weinig, dat men zelfs in de grootste 

 noodwendigheden niet kon voorzicn. De prins van Oranje was 

 bcladen met overgroote leeningen, die hij aangegaan had ora zijn 

 Duitsch léger in te richten, en de noorderlijke gewesten lieten 

 daarbij hooren, dat zij den krijg moede waren en rust verlangden. 

 De landvoogd dacht het oogenblik geschikt om nog eens tôt zachte 



* De overlevenden der prinsgezinden namen, na hunne nederlaag, het 

 kasleel van Carpen, nabij Keulen, in, dat zij eenigen iijd voor den prins van 

 Oranje behielden, Mém. anonymes, publiés par J,-B, Blaas, 1. 1, p. 155. 



^ Correspondance de Philippe If, publiée par Gachard, 111, p. 79. 



^ De lezer die kennis zou willen niaken met de manier waarop een Eletlo 

 gekozen werd, met de macht waarover hij beschikle, raadplege Dentivoglio, 

 11, bl. 56, eu de Geschiedenis der Nederlandsche beroerten in de XVP eeuw, 

 door D«- W.-J.-F. Nlyens, II, bl. 171. 



* 12 Mei 1574. Zie de Jonche, Gendsche geschiedenissen, I, 221. 



